Zoeken

De twijfel over het vermeende dopinggebruik van Lance Armstrong neemt snel toe. Hoe komt de Franse krant L''Équipe aan die geheime gegevens van dopinglaboratorium Chatenay-Malabry, wil het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken bijvoorbeeld weten. Al voor de derde keer lekken gegevens uit. Het lijkt er op dat Chatenay-Malabry zich niet aan de regels houdt. Het is bijzonder opvallend hoe L''Équipe in de afgelopen jaren aan gegevens is gekomen van het dopinglaboratorium Chatenay-Malabry. Het is een structureel gevalletje, leerde ik woensdag tijdens een lunch met de voormalige atletiekjournalist Rolf Bos van de Volkskrant. Hij voorzag me van enkele recente vergelijkbare gevallen. Er ontstaat daardoor een patroon, waarbij de privacy van topsporters ondergeschikt lijkt te zijn aan de belangen van andere instanties. We beginnen in augustus 2001 toen L''Équipe schreef dat bij de Russische atlete Olga Jegorova EPO was gevonden in haar urine. Los van de ruzie die ontstond over de rechtmatigheid van dit onderzoek zou ik graag de naam willen noemen van het dopinglaboratorium: Chatenay-Malabry. Twee jaar later was er een Frans dagblad met een verhaal over atlete Kelli White. Zoals de Volkskrant schreef op 1 september 2003: ''Zaterdagochtend liep ze nog onbekommerd met haar Oekraïense trainer te winkelen op de Champs Elysées. Kelli White, winnares op de 100 en de 200 meter bij de WK, was zich nog niet bewust van het verhaal in L''Équipe, waarin geopenbaard werd dat in het plasje dat ze na de 100 meter had geproduceerd stoffen van een verboden middel waren gevonden. De Franse sportkrant had de hand weten te leggen op de resultaten van de A-staal die in het dopinglaboratium in Châtenay-Malabry waren onderzocht.'' Nee maar! L''Équipe en Châtenay-Malabry. En nu dus opnieuw een samenwerkingsverband tussen krant en laboratorium. En dan is dit nog niet eens het enige probleem. Ik geef het woord graag aan het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken ''Dopinglaboratoria kunnen nimmer de namen van sporters koppelen aan de nummers op de monsters. (...) Dat L''Equipe die koppeling wel kan maken, is merkwaardig. Vooralsnog is ook niet duidelijk wie officieel op de hoogte is gesteld van de bevindingen van het onderzoek; waarschijnlijk is alleen het Franse Ministerie van Sport (waaronder het laboratorium valt) officieel geïnformeerd.'' Met andere woorden: er moet nog iets of iemand betrokken zijn bij het lekken van de naam Armstrong naar L''Équipe, omdat Châtenay-Malabry dat niet kan weten. Twee vragen daarom naar aanleiding van deze affaire: Eén: Waarom wordt er gewerkt met een dopinglaboratorium dat in vier jaar minstens drie keer aantoonbaar de privacy van topsporters heeft geschonden? Een leek als ik denkt dan: ''Goh, hier worden regels overtreden en daarom maar op de zwarte lijst.'' Twee: Welke instantie of persoon heeft ervoor gezorgd dat de naam van Armstrong bij die Franse krant is gekomen als het laboratorium anonieme monsters heeft? Een leek als ik denkt dan: ''Goh, die Fransen kunnen er echt niet tegen dat een buitenlander hun Tour de France keer op keer wint en daarom proberen ze het zo maar. Vroeger kregen goede buitenlandse renners gewoon stenen tegen hun hoofd gegooid vanuit het publiek, maar dat valt nu misschien te veel op.'' Deze zaak stinkt en dan niet in Texas.

Wielrennen

permalink | ga naar reacties |