Zoeken

In 1984 verongelukte Theo Koomen na een frontale botsing met de toen 31-jarige André Selders. Nederland was verbijsterd door de onverwachte dood van de populaire sportjournalist, maar niemand weet wat er met Selders is gebeurd. "Ik ben er een halfjaar uit geweest", vertelde hij me vorig jaar. "Wat is gebleven: als mij op provinciale wegen een auto tegemoet komt, die linksaf gaat, heb ik een reflex. Dan rem ik automatisch en wijk ik naar rechts uit." Het complete verhaal van Selders is het slothoofdstuk van mijn laatste boek En toen was er sport. Het is een verzamelbundel van tien jaar artikelen over sportgeschiedenis. Selders nam vorig jaar contact met me op na mijn artikel over Theo Koomen in het NRC Handelsblad. In de twintig jaren sinds het ongeluk had hij zich keer op keer gestoord aan de berichtgeving over de dood van de sportjournalist. "Ze waren vaak te eenzijdig. Anderzijds dacht ik: ''André, als je dat zo vervelend vindt, moet je maar in de pen klimmen, want ze kunnen niet ruiken dat je er zo over denkt.''" Daarom spraken we af voor een gesprek. Het was de eerste en tevens enige keer dat hij met een journalist over het ongeluk wilde praten. Hij is de meest betrokken ooggetuige van het dodelijke ongeluk. "Ik ging laat naar mijn vriendinnetje in Hoorn. Ergens tussen elf en twaalf. Ik was op de provinciale weg Alkmaar-Hoorn. Koomen kwam uit de richting Hoorn en wilde linksaf. Ik reed in een Audi 100 en hij in een Passaat. Hij heeft mij niet gezien of onvoldoende of verkeerd ingeschat, en gooide in één keer de auto naar links. Mijn snelheid was zo''n negentig kilometer per uur. Koomen reed langzamer, want hij zal ongetwijfeld hebben afgeremd. Ik wilde rechtdoor en heb nog op het laatste moment in een reflexbeweging het stuur omgegooid. Dat was wel mijn redding, want hij knalde er vol in. Mijn veiligheidsriem was ingescheurd, zo hard was de klap." Selders heeft zijn visie nu verteld. In de andere zestig verhalen in ''En toen was er sport'' beschrijf ik onder meer een reis naar Olympia, het olympisch vuur achterna. Ook dook ik in het leven van voetballer Bep Bakhuys, die in de jaren vijftig werd geterroriseerd door de KNVB. Het is te achterhalen via de archieven van de bond, inclusief alle stiekeme pest- en treiterpartijen achter de schermen.