Zoeken

Op de kop af 123 jaar geleden, in Plessé in zuid-oost Bretagne, zag Lucien Petit-Breton het levenslicht. Deze renner verwierf vooral bekendheid door als eerste renner de Ronde van Frankrijk tweemaal te winnen, in 1907 en 1908. Petit-Breton kreeg de bijnaam De Argentijn omdat hij in zijn vroege jeugd een aantal jaren in Argentinië had gewoond. Hij was aanvankelijk tangodanser, totdat hij in een loterij een fiets won. Zijn vader vond hardfietsen vreselijk, dus zocht Lucien een pseudoniem. Dat werd Breton, naar zijn geboortestreek. ''In zijn ogen verlaagde je jezelf met het racen op een fiets tot een circusartiest en was je een schande voor de familie,'' vertelde Petit-Breton later over zijn vader. Toen Lucien erachter kwam dat er nog een renner rondreed met de naam Breton, veranderde hij zijn naam in Petit-Breton, de jonge Breton (hij was pas negentien jaar oud). Naast tweevoudig Tourwinnaar, was hij ook de eerste die in 1907 Milaan-San Remo wist te winnen (aanvankelijk was Milaan-San Remo een autorace, maar dit werd vanwege de slechte wegen een fiasco). Ook wist Petit-Breton Parijs-Tours te winnen in 1906, maar belangrijker nog; in 1905 vestigde hij een werelduurrecord van 41,11 kilometer, het eerste officiële record dat door de UCI werd erkend. Op 20 december 1917 kwam er een abrupt einde aan het leven van Petit-Breton. Hij was in dienst van het Franse leger, en kwam tijdens een dienstreis met de auto in botsing met een tegenligger. Wat het hele geval nog tragischer maakt; hij overleed vlak voordat zijn vrouw hem in het militair hospitaal kwam opzoeken. Petit-Breton werd slechts vijfendertig jaar oud.