Versahel

Een aantal weken geleden werd ik opgebeld door een dame van Versatel; voor een luttel bedrag per maand kon ik in de zeer nabije toekomst internetten, bellen en last but not least, ''live'' voetbal kijken. Welk een feest. De naïeve luisteraar stonk erin, en ging akkoord. Een tragedie nam een aanvang. Vroeger was de wereld simpel, eenvoudig en overzichtelijk. Op zaterdag speelde men voetbal bij de lokale voetbalvereniging (ondergetekende verdedigde de kleuren van de FC Alphia), waarna men na een snelle douche, spoedig huiswaarts keerde. Moeders had dan de zaterdagse pan soep klaar staan, des middags speelde men buiten, ''s avonds speelde men een spelletje met vrienden en/of familie, of men keek naar de Verrekijk (naar Nederland 1 of naar Nederland 2, Nederland 3 bestond nog niet, en als het helder weer was, een weinig begon te vriezen, en de wind kwam uit het oosten, dan kon men De Belg ontvangen; een feest). Moest men buitenshuis een telefoontje plegen; men betrad een telefooncel van de PTT (Putje graven, Tentje zetten, Tukje doen was een van onze favoriete grapjes in die dagen), en duwde een kwartje in het daarvoor bestemde gleufje. Nummertje intikken, verbinding werd gelegd, een kind deed de was. Voetbal keek men zondagavond, het volledige programma van de Eredivisie werd op zondagmiddag halfdrie afgewerkt, dezelfde avond klokslag zeven uur was er Studio Sport, alle wedstrijden passeerden de revue, iedereen wist waar hij/zij aan toe was. Na de Eredivisie kwamen de buitenlandse competities op televisie aan de beurt (eerst alleen onze Oosterburen, later ook de Zuid-Europeanen), klaar was de spreekwoordelijke Kees. Met de val van De Muur begon ook de opmars van de commerciële televisie in de Lage Landen (ik zeg niet dat er een causaal verband is). We gingen ''iets nieuws beginnen'' (TV 7), de horizontale programmering maakte zijn entree, het voetbal werd verspreid over meerdere netten. Het gevecht om de voetbalkijkcijfers begon. De PTT veranderde in KPN. Een decennium later was daar dan ook nog internet, de wereld draaide nog sneller. Ook ik raakte verslaafd aan surfen en zappen. En toen kwam dus dat telefoontje van Versatel. En was ik de pisang. Ik zit nu sinds 31 oktober zonder internet, zonder telefoon en zonder decoder. Sinds die datum namelijk, ben ik overgestapt naar Versahel voor mijn internet, telefonie en voetbal. Via rooksignalen, de tamtam, morsecodes, belhuizen en internetshops communiceer ik nu met de buitenwereld. Voetbal kijk ik ''live'' in het Vondelpark. Morgen krijg ik mijn rollator. Met het roken van sigaren en Klaverjassen kom ik de dagen wel door.

Sport (niet) in beeld

permalink | ga naar reacties |

Reacties