Bogarde buigt echt voor niemand

De biografie van Winston Bogarde is zojuist gepresenteerd onder toeziend oog van veel persmensjes. "De sportpers ligt nu aan je voeten", zei gespreksleider Marcel Maassen. "Dat is maar relatief", bromde Bogarde terecht. De voormalige voetballer heeft genoeg ellende meegemaakt, ook met de journalistiek. "Ik hoop dat door dit boek meer begrip komt voor mij als voetballer en als mens." Het leukste moment was de vraag aan de aanwezige journalisten om hun respect voor Bogarde te uiten met een applaus. "Misschien dat hij dan wel buigt", hoorde ik tussen de ruggen en camera''s voor me, waarmee verwezen werd naar de ondertitel Deze neger buigt voor niemand. Het applaus kwam, Bogarde klapte mee, maar boog niet. Respect! Rözer ging tijdens de presentatie ook nog in op de vraag of een sportjournalist zich mag identificeren met een sporter. Of die tegelijk supporter kan zijn én fan. "Daar wordt veel over gediscussieerd en de meeste sportjournalisten vinden dat dit niet kan. Ik zondig met de regel, want ik doe het wél." Waarmee hij zijn bewondering voor Bogarde publiekelijk liet zien. En dat zal terecht zijn, maar waar ik het eerste aan dacht waren de discussies die we zo''n vijf jaar geleden voerden op de redactie van VPRO''s Sportpaleis De Jong, waar zowel Rözer als ik toen werkten. Over precies hetzelfde onderwerp, maar toen namen de mensen nog andere standpunten in. Rözer was uitgesproken tegenstander van een te directe relatie met mensen uit de sportwereld, maar heeft nu in de praktijk meegemaakt dat het dus wél kan. En waarom ook niet? Hoe dan ook: het boek over Bogarde is uit.

Sportboeken

permalink | plaats reactie |

Reacties