Beste schaatsliefhebbers,

30-1-2006

Eric Heiden en Gunda Niemann de beste schaatsers aller tijden? Niet iedereen was het hiermee eens. Bertus Talsma was als student betrokken bij het project en schreef hier: ''Ik houd dit log een tijdje in de gaten om alle vragen over de lijsten te beantwoorden.'' En dat is nu gebeurd, dus we gaan gewoon verder met de discussie of Jaap Eden beter was dan Gianni Romme. Het woord is aan Bertus. Natuurlijk valt er veel aan te merken op een dergelijke lijst. Dus laat mij eerst eens uitleggen waarom we dit gedaan hebben.

Wereldkampioenschappen schaatsen heren allround in Helsinki. Wereldkampioen Oleg Goncharenko uit de Sovjet-Unie. 15 februari 1953. In het tijdschrift Schaatssport vroeg ISU-president Ottavio Cinquanta om de statistieken van het schaatsen te splitsen. Terecht merkte hij op dat in de huidige Adelskalender de oude kampioenen niet meer voorkomen. Hij vond dat hiermee de kampioenen van vroeger onrecht werd aangedaan. Daarnaast rangschikt de Adelskalender op slechts vier prestaties van een schaatser. Cinquanta echter vond dat er aparte ranglijsten moesten komen voor elke periode. Dit idee was voor ons de aanleiding om een ranglijst te maken waarin alle kampioenen vergeleken zouden worden. Het zou dan een ranglijst worden die gebaseerd is op objectieve observaties. Er zou ook gekozen kunnen worden om een enquête te houden, maar dit zou volgens mij geen correct beeld geven. Daarnaast zou je nooit in staat zijn om alle schaatsers te rangschikken. Er is dus gekozen om een wiskundig model te formuleren dat in staat is om alle schaatsers uit de schaats historie te rangschikken. Damesschaatsploeg in 1970 onderweg naar Davos. Links Atje Keulen Deelstra, rechts Akke Falkena Om prestaties van vroeger met nu te vergelijken hebben wij besloten om naar de verschillen ten opzichte van de nummer een van een toernooi te kijken. De nummer één van een toernooi geeft immers aan wat onder die omstandigheden mogelijk is te rijden. Daarnaast hebben wij in overleg met schaatscoach Henk Gemser en schaatshistoricus Marnix Koolhaas besloten de schaatsers te beoordelen over drie jaar uit hun carrière. Er wordt een gewogen gemiddeld verschil berekend dat aangeeft hoeveel seconden/punten de schaatser achter de absolute nummer één zit. De gewichten hebben betrekking op de verschillende toernooien. Zo worden de Olympische Spelen het zwaarst meegeteld, daarna de wereldkampioenschappen, dan de Europese kampioenschappen en als laatste de World Cups. Uiteindelijk krijgen alle schaatsers dus een gemiddelde achterstand en op basis van deze achterstand worden zij gerangschikt. Natuurlijk is het model afhankelijk van de invoer van parameters, zoals de periode waarover gemeten wordt en de wegingsfactoren. De uitkomsten zullen hiervoor ook in zekere mate afhankelijk van zijn, maar wel is al vastgesteld dat bij verandering van de parameters het globale beeld niet veranderd. De schaatsers kunnen één of twee plekken stijgen of dalen maar meer ook niet. En de top van de lijst blijft echt gelijk. Eric Heiden en Ard Schenk zullen daarom de beste schaatsers blijven. Jan Uitham en Renier Paping op 22 januari 1963 Medeo Pavel Pegov staat niet in de lijst van duizend meter, omdat hij ten eerste zijn wereldrecord op Medeo reed. Hier werden geen internationale toernooien gereden en tellen dus niet mee. Daarnaast was hij internationaal gezien niet echt actief. Het model is zo ingesteld dat schaatsers aan een aantal voorwaarden moeten voldoen. Anders zouden mensen die slechts één Wereldkampioenschap hebben geschaatst te hoog in de lijsten kunnen komen. Igor Malkov bijvoorbeeld is eruit gevallen, omdat hij zich niet voor de 10.000 meter had gekwalificeerd in 1985. Buiten de Olympische Spelen heeft Malkov eigenlijk niet echt kunnen imponeren op de 10.000 meter. Daarom staat hij op slechts een 32e plaats. We moeten nog eens goed kijken naar de vooropgestelde eisen waaraan de schaatsers moeten voldoen zodat personen zoals Malkov niet buiten de boot vallen. Over de Medeo: dit is een verhaal apart. Dat hier zoveel wereldrecords werden gereden, kwam door de speciale wind, die daar zo nu en dan was. Het zou geen probleem zijn als deze wereldrecords tijdens internationale wedstrijden gereden waren. Dan zouden alle internationale toppers deze snelle tijden kunnen rijden en kon het wereldrecord in dit perspectief worden gezien. Nu waren het alleen rijders uit de Sovjet Unie, die hier reden. We kunnen deze prestaties daarom niet vergelijken met soortgelijke prestaties van de gehele wereldtop om de Medeo ring. Ervik, Niemann en de rest Harry Zevenbergen schreef als reactie: ''En hoe kan Jan Friesinger boven Eskil Ervik staan? Friesinger heeft nog nooit een prijs gereden of tellen er punten mee voor familiebanden?'' Hierover kan ik kort zijn. Ervik gaat nog stijgen als ie zo doorgaat. Hij schaatst namelijk nog niet zo lang. Dan Japie Krekel: ''Bij de dames vind ik toch de Nummer 1 een tegenvallend olympisch resultaat te hebben neergezet.'' In 1992 won Gunda Niemann twee gouden en een zilveren medaille. Als dit tegenvallend is, dan weet ik het ook niet meer. Daarom snap ik de opmerking over geen goud ook niet. Daarnaast kijken we natuurlijk naar de drie beste jaren. Dit is gedaan omdat de ene carrière (Heiden) nu eenmaal korter is dan de andere (Ritsma). Ik hoop dat ik hiermee een aantal specifieke vragen heb beantwoord. Natuurlijk heeft iedereen een eigen mening over dergelijke lijsten. Daarnaast zijn er altijd mensen die het onzin vinden en direct roepen dat het onzin is. Maar ons doel is om een beter beeld van de schaatshistorie te geven. Iedereen weet dat de Adelskalender, die tot nu toe genoemd wordt als de lijst van beste schaatsers aller tijden niet het juiste beeld geeft. Dit is meer een lijst van de snelste schaatser aller tijden. Ik denk dat we daarin toch redelijk in geslaagd zijn om de oude kampioen in hun ere te herstellen en iets te hebben toegevoegd aan de schaatsgeschiedenis. Europese kampioenschappen schaatsen heren allround in Oslo. Het erepodium voor de 500 meter. Van links naar rechts Boris Stenin (Sovjet-Unie, zilver), Yevgeni Grishin (Sovjet-Unie, goud), André Kouprianoff (Frankrijk, gedeeld brons) en Henk van der Grift (gedeeld brons). 4 februari 1962 De voorspelling Dat Davis wereldkampioen sprint zou worden, blijft natuurlijk een voorspelling. We hebben die gebaseerd op de trend waarin de schaatser zit. Door de onderlinge verschillen te plotten, kunnen we de relatieve ontwikkeling van de schaatsers analyseren. We zagen duidelijk in de grafiek dat de trends van Shani Davis en Jan Bos een opwaartse richting hadden. Bij Jeremy Wotherspoon (de huidige Nummer Een van onze dynamische sprintranglijst) zagen we een iets neergaande lijn. Als we ervan uitgingen dat deze trend zich doorzette, zou Shani Davis wereldkampioen worden, Jan Bos tweede en Wotherspoon nummer drie. Dat dit niet uitkomt, is natuurlijk niet erg. Dat maakt sport zo mooi, het is een moment opname waarin alles moet kloppen. Binnenkort zijn een aantal dynamische ranglijsten te zien op de website van Team Support Systems. Hierin is te zien wie op basis van zijn prestaties over de afgelopen twee jaar de beste schaatser is op elke discipline. Bertus Talsma Gerelateerde artikelen Heiden en Niemann beste schaatsers aller tijden Schaatslijst Aller Tijden 26 december 1965. Nederlandse kampioenschappen schaatsen dames allround in Deventer. Medaillewinnaars 500 meter. Van links naar rechts Wil van Wees (gedeeld tweede), Stien Kaiser (eerste) en Carry Geijssen (gedeeld tweede). Alle foto''s van de Beeldbank van het Nationaal Archief

---

Reacties

Plaats reactie

Naam *
E-mailadres
Website
Bericht *

---