Nederlandse voetbalscheidsrechters - deel 2

Door Wout Visser 4-2-2006

Wout Visser is vorige week een serie begonnen over Nederlandse scheidsrechters. Na Leo Horn nu deel twee.

Door Wout Visser In 1970 was Lau van Ravens een gezaghebbende internationale scheidsrechter. Een prima vertegenwoordiger van Nederland op het WK-voetbal in Mexico, die werd onderscheiden met de kwartfinale tussen Uruguay en de Sovjet Unie. Na 90 minuten ongenietbaar voetbal was de stand daar nog altijd 0-0. Pas tegen het eind van de tweede verlenging scoorde Uruguay de winnende 1-0, na een voorzet vanaf de doellijn. Het is 12 september 1971 en Jan Kledijan van Sparta heeft een schop gehad van Dick Advocaat van FC Den Haag. De latere bondscoach probeert Van Ravens duidelijk te maken dat hij er niets aan kon doen. Wisselen! Of was de voorzet vanachter de doellijn geweest? De discussies waren heftig, en zeker niet alleen bij de Russen. "Een scheidsrechter kan een spelsituatie nu eenmaal niet in de herhaling zien", heette het destijds verontschuldigend. Met een toon waarin onmiskenbaar respect voor Van Ravens doorklonk -- er zijn scheidsrechters voor minder afgebrand. Tegenwoordig vindt men vrij algemeen dat de Nederlander correct heeft beslist. Dat komt niet door de tv-beelden, want die zijn in 2006 nog net zo onduidelijk als in 1970. Nee, het heeft er alles van dat Van Ravens'' prestige hem het voordeel van de twijfel bezorgt. Komt bij, dat Uruguay in de halve finale kansloos van Brazilië verloor. En de Sovjet Unie? Ach, in 1970 zat niemand te wachten op saai Oostblok-voetbal..... 1971, 14 april. Van Ravens als grensrechter bij PSV - Madrid voor de Europa Cup II , Foto van de Beeldbank van het Nationaal Archief. Gerelateerde artikelen Nederlandse voetbalscheidsrechters - deel 1 Drama op dvd De witte Pelé 1972, 9 juni. Afscheidswedstrijd van Coen Moulijn tegen Uruguay. Van Ravens houdt er na deze pot ook mee op. Foto Beeldbank

---

Reacties

Plaats reactie

Naam *
E-mailadres
Website
Bericht *

---