Zoeken

Journalistiek is vaak weinig meer dan het opwarmen van iets wat we al wisten. NUON-bestuurders zijn smerige geldgraaiers, de jeugd groeit op voor galg en rad en sigaretten zijn veel te duur (het eerste en laatste is nog waar ook!). En er is nog zo''n bericht dat zo om de paar jaar in de magnetron wordt geduwd, een paar minuten verwarmd en vrijgegeven. Voetballers die koppen lopen gevaar op hersenletsel, lazen we onder meer in 2000, 2002, 2004 en 2005. Ach, het werd al in de negentiende eeuw gezegd.

Stijlvol kopt Ruud Geels namens Feyenoord in 1969 het twaalfde en laatste doelpunt binnen tegen Reykjavic. Vooraf: ik wil geen flauwe grappen horen of voetballers überhaupt hersensletsel kunnen oplopen, want daar gaat het niet om. Aanleiding is het artikel Koppende jeugdvoetballertjes, wel of niet gevaarlijk? van loglega Remco Janssen. In een reactie schreef ik: ''Ik heb nog discussies uit de negentiende eeuw ergens liggen.'' En daar volgde weer een reactie op: ''Plaatsen!'' At your service!

De beroemdste Nederlandse kopbal aller tijden: à la Bakhuys. Foto Nationaal Archief. Nog een vooraf: Remco maakt zich in mijn ogen niet schuldig aan magnetron-journalistiek, maar schrijft op wat hij tijdens een van zijn digitale speurtochten door de KNVB-site tegenkwam. Maar ik vond het wel een mooi woord, en dus maakte ik er maar de kop van dit artikel van. Ophouden met afdwalen nu! Op naar die negentiende eeuw. De Koninklijke U.D. 1875 is een voetbalclub uit Deventer, die al sinds 1875 bestaat - vandaar de naam. Eerst als cricketverenging, maar vanaf 1894 uitgebreid met voetbal. Eind negentiende eeuw stond in de voorschriften dat iedereen een clubpet moest dragen tijdens wedstrijden. Een speciale commissie hield zelfs toezicht op de leden of ze het hoofddeksel wel droegen. Overtredingen werden streng gestraft.

De reden is simpel: volgens doktoren uit die tijd was koppen uiterst gevaarlijk en kon het leiden tot krankzinnigheid. Iemand die een pet droeg, kon ook niet koppen. Klaar, uit, iedereen veilig, niemand met hersenletsel. Nu we het toch over koppen hebben uit den ouden doosch. Oer-international Eddy de Neve heeft begin twintigste eeuw eens per ongeluk een bal gekopt en was daar niet blij mee. Deze voetballer stond tijdens een wedstrijd bij het vijandelijke doel toen een bal recht op zijn hoofd afvloog. De Neve sloot de ogen en wachtte het pijnlijke moment af. Na de dreun zag hij slechts sterretjes en had hij overal pijn. Weer een paar seconden later, toen hij het zicht terugkreeg, zag hij de bal in het goal liggen en werd hij uitbundig gefeliciteerd. Of hij later problemen heeft gekregen met hersenletsel is onbekend. In ieder geval wilde hij nooit meer een bal koppen, ondanks de treffer.

Over Eddy de Neve gesproken. Op deze foto van het Nederlands elftal van 13 mei 1906 zit hij vooraan met de bal tussen zijn benen. Breek hem de bek niet open over koppen! Foto Nationaal Archief

Voetbal

permalink | ga naar reacties |