Scheidsrechters en corruptie

19-3-2006

Wout Visser gaat terug naar het WK Voetbal van 1978 in Argentinië. Dat was toentertijd een smerige dictatuur, die ook scheidsrechters niet met rust liet. Ik zeg niets over schoonvaders van kroonprinsen.

Johan Neeskens was vlak voor de WK-finale van 1978 met het Argentijnse jongetje Miguel Alejandro Pons. Miguel werd tijdens dit WK geadopteerd als mascotte van de Nederlandse ploeg en reisde met het team overal mee naar toe. Vooral Neeskens was zijn grote held, met wie hij zoveel mogelijk samen wilde zijn. Alleen Miguel was een Argentijnse supporter van Oranje, want zelfs de scheidsrechter was tegen Nederland. Door Wout Visser Het WK Voetbal 1978 in Argentinië was omstreden. De mensenrechtenschendingen door de fascistische dictator Videla waren bar en boos, zelfs naar Zuid-Amerikaanse begrippen. Deelnemer Nederland kreeg vòòr zijn vertrek dan ook de volle laag. ''Bloed aan de paal'', riep het cabaretduo Bram Vermeulen en Freek de Jonge. Zij vonden dat Oranje thuis moest blijven. Het toernooi zelf verliep corrupt. Het dieptepunt kwam op de avond van 21 juni, toen Argentinië tegen Peru speelde. Inzet was een plaats in de finale voor het gastland. De twee landen zaten met Brazilië en Polen in dezelfde groep, en de groepswinnaar zou naar de finale gaan. In de middag van 21 juni legde Brazilië een sterke aanspraak neer door Polen met 3-1 te verslaan. Zodoende wisten de Argentijnen vooraf dat ze met minstens vier doelpunten verschil van Peru moesten winnen. Gezien de belangen hadden beide wedstrijden natuurlijk gelijktijdig gespeeld horen te worden, maar die regel bestond toen nog niet. Vier doelpunten verschil is fors. Maar in Zuid Amerika is Peru klein en Argentinië groot. Voor Videla vertegenwoordigde het wereldkampioenschap een stuk nationaal prestige, waarvoor alle middelen geheiligd waren. Protest in Nederland tegen deelname aan het WK in Argentinië. Foto Beeldbank Het stadion van de stad Rosario stond bekend als ''de kookpot van de Duivel''. Op de avond van de 21ste juni 1978 was de sfeer er huiveringwekkend. Toen de elftallen het veld opkwamen, leek het alsof de Peruvianen op weg naar de galg waren. Ze hadden een ongewoon rood shirt aan, in plaats van hun vertrouwde wit-met-rode-diagonaal: voor bijgelovigen een teken van onheil. De Franse scheidsrechter Robert Würtz had de onmogelijke taak om deze wedstrijd eerlijk te leiden. Coach Louis César Menotti had zes aanvallers opgesteld. Toch bezorgde Peru in de beginfase het stadion een hartaanval door tegen de paal te schieten. En daarna voorlangs. Het is nog altijd een open vraag wat er gebeurd zou zijn als het 0-1 was geworden, maar dat gebeurde niet. Opgezweept door het hysterische, lichtblauw-witte publiek kwam Argentinië op stoom. Aanvalsleider Mario Kempes, de ''Stier van de pampa''s'', speelde uitstekend. Bij de beslissende 4-0 zag de Italiaanse grensrechter Sergio Gonella het buitenspel van de Argentijn Luque over het hoofd. Normaal telt zo''n blunder fors, maar in het Argentinië van Videla mocht Gonella de finale fluiten... Argentinië - Peru eindigde in 6-0. De Argentijnse spelers, met op de voorgrond v.l.n.r. Housemann, Lugue en Kempes, daarachter v.l.n.r. Callego, Passarella, Alguin. Foto Beeldbank In 1986 gaf de Peruviaan Oblitas toe, dat hij zich door de Argentijnen had laten betalen. Ook zou Argentinië gratis graan aan Peru hebben geleverd, en goedkoop geld hebben geleend. Verder was het in 1978 een publiek geheim dat de Argentijnse voetballers doping gebruikten. Hun moordend hoge, non-stop tempo tegen Peru sprak boekdelen. Vier dagen later speelde Argentinië zijn finale tegen Nederland. Volgens middenvelder Willy van de Kerkhof was het de hardste wedstrijd uit zijn lange, glanzende carrière. Argentinië won met 3-1, nadat Rob Rensenbrink in de 90ste minuut bij 1-1 tegen de paal had geschoten. Oranje-coach Ernst Happel aarzelde niet, toen hem werd gevraagd wat er gebeurd zou zijn als Rensenbrink had gescoord: ''dan had de scheidsrechter net zolang laten doorspelen tot hij Argentinië een penalty had kunnen geven''. Extra vlucht supporters naar de WK finale in Argentinie vanaf Schiphol. In het midden de moeder van Johan Neeskens en de vader van Jan Poortvliet. Foto Beeldbank Gerelateerde artikelen Een finale met cornervlaggen Wel/niet over de lijn Nederlandse voetbalscheidsrechters, deel 4 Nederlandse voetbalscheidsrechters, deel 3 Nederlandse voetbalscheidsrechters - deel 2 Nederlandse voetbalscheidsrechters - deel 1 Drama op dvd De witte Pelé

---

Reacties

---