Marathonloper was niet uitgeput maar stomdronken
27-4-2006
In 2012 zijn de Olympische Spelen in Londen. In 1908 waren de Spelen ook al in de Britse hoofdstad. Een terugblik op een lange zomer vol met comedy capers .
De Spelen van 1908 zouden aanvankelijk in Rome worden gehouden, ware het niet dat de Vesuvius in 1906 tot een genadeloze uitbarsting kwam. Hierdoor zag de Italiaanse regering zich genoodzaakt om alle aanwezige financiële reserves aan te wenden om de mensen in Napels die door de ramp waren getroffen te helpen.
Baron Pierre de Coubertin was zeer onder de indruk van de Britten en hun vermogen tot het organiseren van grote sportevenementen (onder andere Wimbledon en de Henley Regatta). De Couberton vroeg Londen dan ook om de rol van organiserende stad van Rome over te nemen.
Londen nam de uitdaging aan en ging aan de slag. Binnen 10 maanden had de stad een nieuw Olympisch Stadion uit de grond weten te stampen, waar 68.000 toeschouwers in plaats konden nemen. Deze zogenaamde ''Zomerspelen'' vonden verspreid over zes maanden plaats en eindigde pas op 31 oktober 1908. Er stonden opmerkelijke sporten op het programma: kunstschaatsen, lacrosse, polo, motorboot racen en touwtrekken.
De Spelen van 1908 staan vanwege de regen bekend als de natste Spelen ooit. Ook ontstond gedurende deze spelen het aloude olympische adagium van ''meedoen is belangrijker dan winnen''. Tijdens een kerkdienst, vlak na de openingsceremonie, sloot de bisschop van Philadelhia, de heer Ehtelbert Talbot (wat een fantastische naam) zijn preek af met de gevleugelde woorden: "The important thing in the Olympic Games is not to win but to participate...". De Coubertin vond dat zo''n stoere uitspraak, dat hij besloot er een olympisch motto van te maken.
Tijdens de openingsceremonie vond er nog iets opmerkelijks plaats. De drager van de Amerikaans vlag, Ralph Rose, werd geacht om met de vlag in de hand een kleine buiging te maken voor de koninklijke loge.
Ralph Rose had daar mooi geen zin in en zei: "Deze vlag buigt voor geen enkele aardse koning".
Toen de Spelen begonnen liepen de Zweedse leden van het team van Grieks-Romeinse worstelaars kwaad weg. Ze waren het niet eens met een uitspraak van de jury. De Amerikanen deden hetzelfde bij het touwtrekken toen bleek dat hun tegenstanders gebruik maakte van spikes onder hun schoenen. De Australische bokser ''Snowy'' Baker verloor het gevecht om goud in het middengewicht van de Engelsman J.W.H.T. Douglas. De jury kon in eerste instantie niet tot een beslissing komen, dus moest de scheidsrechter uitkomst bieden en had hij de beslissende stem. De scheidsrechter was de vader van Douglas.
De finale van de 400 meter sprint ging tussen drie Amerikanen en een Brit. In eerste instantie won de Amerikaan J.C Carpenter, maar deze werd gekwalificeerd omdat hij de Brit Wyndham Halswelle zou hebben gehinderd. De wedstrijd moest worden overgelopen. De Amerikanen vonden dat belachelijk en deden niet mee. Er zat voor Halswelle niets anders op dan gehele 400 meter gezellig alleen af te leggen. Hij won de race wel.
De marathon werd dat jaar ook een stukje
langer. Omdat een van de kleinkinderen van Koning Edward op de dag dat de marathon werd gelopen jarig was leek het Edward wel ''jolly good fun'' om het parcours van de marathon langs de koninklijke loge te laten lopen. Een leuk verjaardagscadeautje voor een koninklijke dreumes.
De Italiaanse pasteibakker Dorando Pietri doet een tukje.
De wedstrijd op zich was ook zeer de moeite waard. Toen de Italiaanse pasteibakker Dorando Pietri het Olympisch stadion inkwam en richting finish liep had hij 600 meter voorsprong op de Amerikaan Johnny Hayes. De Italiaan was zichtbaar uitgeput en dreigde in het stadion de verkeerde kant op te lopen, maar werd gemoedelijk door de toeschouwers in de juiste richting geduwd. Na luttele meters zakte de pasteibakker echter door zijn hoeven, stond toen weer op om vervolgens dit proces van vallen en opstaan een keer of vijf te herhalen. Uiteindelijk kwam hij over de finish terwijl hij werd ondersteund door omstanders. De Amerikanen tekende hierop protest aan en de Italiaan werd uiteindelijk gediskwalificeerd.
Jaren later deed een Britse atleet, Joe Deakin, de ware toedracht omtrent de kwestie Pietri uit de doeken. Volgens hem stonden er gedurende de wedstrijd langs het parcours toeschouwers die de Pietri in plaats van water cognac te drinken hadden gegeven. Pietri was dus niet uitgeput, maar stomdronken!
Reacties
geplaatst op: 28-4-2006 23:08:26u.
geplaatst op: 28-4-2006 19:33:30u.
geplaatst op: 28-4-2006 19:05:12u.
geplaatst op: 28-4-2006 10:44:31u.
geplaatst op: 28-4-2006 10:08:29u.
geplaatst op: 28-4-2006 0:10:02u.