Zoeken

Een studentengrap werd realiteit toen Andy Sloan besloot om samen met zijn tafelvoetbalspel een wereldreis te maken. Op zijn reis rond de globe gaf hij Sven (Goran Ericsson) een hand, speelde hij een potje tafelvoetbal met het nationale elftal van Iran en zat met zijn tafeltje naast Pelé tijdens de finale van het WK. Over zijn bevindingen schreef hij een boek, 23 Sweet FAs genaamd.

Sloan stippelde voor zijn start een te volgen route uit op de wereldkaart waarbij hij de intentie had om 23 landen aan te doen. Vooraf schreef hij de nationale voetbalbonden van deze landen aan, met de bedoeling met de officials van deze landen een potje tafelvoetbal te gaan spelen. Hij kreeg één antwoord en wel van de bond van Iran. De rest van de bonden gaf niet thuis. De official van Iran was wel de enig die Sloan gedurende zijn reis wist te verslaan. Maar goed, de man was dan ook naar eigen zeggen wereldkampioen (eindstand: 10-4 voor Mr. Iran). Sloan reisde onder andere door Europa, Iran, India de Himalaya en het Verre Oosten. Sloan wilde een potje spelen met de heer Blatter maar de FIFA had daar geen trek in. Sloan ging daarop op goed geluk naar het hoofdkantoor van de FIFA-baas en zette zijn tafeltje neer in de lobby van het voetbalhoofdkwartier. Toen Blatter toevallig langsliep, kon hij de verleiding niet weerstaan, en speelde een potje. Toen Sloan in Turkije met een reisgenoot werd bedreigd door een bende roofzuchtige overvallers, trok hij zijn tafelvoetbal uit het beschermhoesje, en de boze blikken van de overvallers verdwenen als sneeuw voor de zon. Er werd direct een potje gespeeld. Sloan speelde tijdens het WK in Zuid-Korea ook nog een paar potjes tegen het daar aanwezige Engelse elftal. Eitje, volgens Sloan. Alleen Gareth Southgate wist nog enigszins partij te bieden. Vandaag werd het tafelvoetbalspel op eBAy geveild voor het goede doel.

Sportboeken

permalink | plaats reactie |