Zoeken

Peter Smink heeft een boek geschreven. Het is zijn derde boek. Een roman en een verhalenbundel gingen daaraan vooraf. En dan zijn er ook nog wat toneelteksten die we tot zijn oeuvre mogen rekenen. Een echte literaire schrijver, die Smink. Dat nieuwe boek van hem heet De cultus van het lijden. O nee, ik zou niet willen beweren dat dat geen literair boek is. Het is een héél literair boek, zo''n boek dat in de beste postmoderne traditie een grensgeval is tussen roman, essay en filosofische beschouwing. Allemaal waar, maar wat je er eigenlijk vooral van kunt zeggen is dat het een sportboek is. Als het dat niet was, zou het trouwens nooit zijn uitgegeven door Het Sporthuis van De Arbeiderspers. Het is even Librisprijs- als Nico Scheepmakerbeker-fähig. De cultus van het lijden. Dan hebben we het over Walter Benjamin, over crisisvakanties in de Pyreneeën, over een jeugd in Amersfoort, over de Nederlandse wielerliteratuur van Tim Krabbé tot Peter Winnen. Maar dan hebben we het vooral over de wederwaardigheden van een duursporter, meer bepaald van een wielrenner en een hardloper. Dan hebben we het over een vent die zich het snot voor ogen fietst in tijdritjes langs de Amstel, die fietstochten maakt naar Zuid-Frankrijk en eindeloos (ja, op een welhaast sacrosancte wijze) afziet op de Mont-Ventoux, die als hardloper iedere vierkante meter asfalt van het Vondelpark kent, en die de 10 kilometer in 35 rond heeft kunnen lopen. Maar nog nooit liep duursporter Peter Smink, aanhanger van de cultus van het lijden, een marathon. Op zondag 9 april 2006 stond Peter aan de start van de Marathon van Rotterdam. Peter is een ervaringsdeskundige. Hij weet wat het is om aan het elastiek te hangen, tot het gaatje te gaan, zichzelf het licht uit de ogen te lopen.

En hij was niet de enige die in Rotterdam de cultus van het lijden kwam bedrijven. Zo''n tienduizend anderen uit tientallen landen liepen mee. Drie van hen zijn op de een of andere manier eveneens verbonden aan Het Sporthuis van De Arbeiderspers. Dan hebben we het over de schrijvende psychiater Bram Bakker, gepatenteerd hardloper, die al vele marathons op zijn naam heeft staan (en van wie dit najaar onder de titel De halve van Egmond een boek over hardlopen verschijnt). Dan hebben we het over (roman)schrijver Abdelkader Benali, die de zondag voor Rotterdam nog excelleerde op de 10 kilometer van de Sloterplasloop in een tijd van 35.42, waarmee hij veruit de beste recreant was en ook de meeste wedstrijdatleten te snel af was. Dan hebben we het over schrijver dezes, die net als Peter Smink zijn debuut maakte op de marathon. Peter Nijssen, adjunct-uitgever Het Sporthuis/De Arbeiderspers Ik zal later deze week de eindtijden van deze vier helden vermelden. Micha

Sportboeken

permalink | plaats reactie |