Salo Muller: een grootheid in de Nederlandse sport
Door Wout Visser
19-5-2006
Wout Visser heeft het boek van Salo Muller gelezen, de voormalige verzorger van Ajax. Eind april werd dit boek gepresenteerd in de Olympic Experience.
Johan Cruijff en Salo Muller wachten in 1967 op Schiphol voor vertrek naar Madrid. Foto''s Nationaal Archief
Door Wout Visser
Tussen al het Oranje & WK-geweld op deze site door heb ik mede op aangeven van deze site het boek
Mijn Ajax van Salo Muller gelezen. Voor als u het niet weet: Muller was van 1959 tot 1972
verzorger van Ajax. Het grote Ajax van Michels en Cruijff.
Mijn Ajax geeft een secuur, eerlijk en helder verslag van Mullers veertien jaar bij de Amsterdamse club. We leren hem kennen als een aardige man met een heel groot Ajax-hart. Ook als een echte zorgverlener, die eerst aan zijn patiënten denkt en pas dan aan geld. Muller is bij Ajax dan ook niet rijk geworden.
Maar er is meer. Toen Muller in 1959 bij Ajax begon, bestond de ''medische begeleiding'' van Nederlandse topsporters uit niet veel meer dan een aspirientje. In 1972 had de Amsterdamse voetbalclub een compleet medisch team, zoals we dat tegenwoordig normaal vinden.
Muller heeft met zijn baanbrekende werk zijn plaats in de Nederlandse sportgeschiedenis verdiend. We lezen in
Mijn Ajax over een integer vakman, die in samenwerking met andere medici het niveau van Ajax'' medische begeleiding langzaam maar zeker opkrikt. Altijd zoekend naar nieuwe, moderne methoden, en tegen behoorlijk veel weerstand in. De nationale en internationale erkenning voor Mullers werk straalt ook af op Ajax, op Nederland, op de Nederlandse sport, en op de Nederlandse medische wetenschap.
Op 9 november 1968 speelde Ajax voor de beker tegen De-Volewijckers. Theo Duivenbode wordt hier door Muller (rechts) van het veld gedragen, Velibor Vasovic loopt links
Natuurlijk loopt Mullers werk parallel met de professionalisering van Ajax, door Rinus Michels. In een profmilieu moeten geblesseerde voetballers weer snel speelklaar zijn, iets waar Muller heel goed in was. Daarnaast was hij vertrouwensman voor de spelers, en nam met zijn diplomatieke aanleg veel onvrede weg. Muller heeft dan ook wezenlijk bijgedragen aan Ajax'' grote (inter)nationale successen. En daarmee veel geld voor de club verdiend.
De tweede grote waarde van
Mijn Ajax ligt in het verslag van iemand, die in het hart van deze club zijn werk deed. En daarover eerlijk vertelt. Niet alleen prachtige voetbalverhalen, maar ook minder mooie dingen. Zoals de twijfel aan het medisch fatsoen van clubarts John Rolink.
Wel spreekt Muller altijd positief over ''zijn jongens'', en gaat voorbij aan ruzies, rivaliteit, vuilbekkerij, avonturen-met-vrouwen en andere spelersperikelen. Die er bij het Ajax van zijn tijd wel degelijk waren. Muller vertelt lang niet alles wat hem op de massagetafel is toevertrouwd. Dat past bij de integriteit van zijn beroep, en siert hem als mens.
De boekpresentatie vorige maand. De twee in Ajax-shirt zijn de kleinkinderen van Muller
Over het einde van zijn dienstverband bij Ajax kunnen we kort zijn: hij is er op een onwaardige manier uitgeschopt. Zoals vaak gebeurt bij mensen die zich in hun werk wegcijferen, werd Mullers waarde voor de Amsterdamse club pas duidelijk toen hij er niet meer was. Hij is dan ook meer dan eens teruggevraagd, ook door andere Nederlandse en buitenlandse sportorganisaties. Muller bedankte steeds voor de eer, liet zijn Amsterdamse privé-praktijk en zijn gezin voorgaan.
Tenslotte staan er in
Mijn Ajax een paar foutjes, die met simpele research vermeden hadden kunnen worden. Zo won Ajax in 1965 inderdaad vriendschappelijk met 2-1 van de destijds Europese grootmacht Benfica. Muller vertelt er niet bij, dat Ajax speciaal voor die wedstrijd onder andere keeper Eddy Pieters Graafland van Feyenoord had mogen lenen. Verder verloor Ajax in 1971, kort voor haar Europacupfinale tegen Panathinaikos, de belangrijke competitiewedstrijd tegen Feyenoord met 3-1. En niet met 2-1. In die wedstrijd kreeg Johan Neeskens een ''kegel'' op zijn neus van Willem van Hanegem. Muller vertelt dat hij Michels nog nooit zo boos heeft gezien als toen.
Gerelateerde berichten
Salo Muller presenteert ''Mijn Ajax''
Het Ajax van Salo Muller
Reacties
geplaatst op: 2-11-2006 15:03:07u. | e-mail
geplaatst op: 19-5-2006 16:28:06u. | e-mail
geplaatst op: 19-5-2006 15:17:17u.