Zoeken

Een politieke machtswisseling zou voor een nationaal elftal niets moeten uitmaken, maar het team van Ivoorkust kwam er in 2000 achter dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Vlak voor aanvang van de Africa Cup dat jaar had een energieke generaal de macht gegrepen. Robert Guéï verving zonder vriendelijk te vragen Conan Bédié en dat merkten ook de voetballers.

Bonaventure Kalou, broer van, speelde toen nog voor Feyenoord en maakte met zijn nationale team een slechte tijd door op de Africa Cup in Ghana en Nigeria. In een gesprek met de Volkskrant op 31 januari 2000 sprak hij daarover en zei dat dit mede kwam door de politieke problemen. "Maar dat is geen excuus voor ons verschrikkelijke voetbal." Ivoorkust liep zich onverwacht vast in de eerste ronde, waarna Feyenoord dacht dat de sterspeler snel zou terugkeren. De FIFA-regels schrijven namelijk voor dat een speler uiterlijk 48 uur na uitschakeling zich bij zijn club moet melden. En dat zou mooi uitkomen, want juist dat weekend stond de topper tegen PSV op het programma. Maar dat gebeurde niet, omdat Kalou en zijn medespelers opeens waren verdwenen. Na de eerste verwarring bleek het hele team in een militair ''trainingscomplex'' bij de hoofdstad te zijn opgesloten. Een regeringswoordvoerder legde uit waarom: "Ze zijn vastgehouden om ze een lesje te leren over burgerlijke verantwoordelijkheden, wegens ongedisciplineerd gedrag." Feyenoord was ontzet door dit bericht. Toenmalig trainer Leo Beenhakker: "Kennelijk kreeg een of andere generaal het op zijn heupen." En dat klopt, want Robert Guéï in eigen persoon kwam langs voor een heuse donderspeech. Zonder Kalou trad Feyenoord aan tegen PSV en daarop diende de club een klacht in bij de FIFA. Dat de spelers na enkele dagen weer vrij waren gelaten, deed niet meer ter zake, want een strafkamp voor voetballers is toch wel heel erg dol. Zoals de speler zelf zei na zijn terugkomst: "Nooit eerder zijn de spelers van de nationale ploeg zo behandeld. Ik ben voetballer en geen soldaat." Het verhaal was echter nog niet voorbij: Kalou werd meteen weer opgeroepen en nu voor het olympische elftal. Omdat Feyenoord niet opnieuw wilde dat zijn speler ergens in een cel terechtkwam werd dit geweigerd. En toen liet de FIFA zich opeens horen, waarbij deze club duidelijk maakte welke belangen het hoogst waren aangeschreven: het dreigde met een speelverbod, omdat internationals verplicht afgestaan moeten worden bij selectie. Dus zelfs voor een land dat net zijn eigen internationals had opgesloten als criminelen. Kalou ging daarom maar wel, maar keerde gelukkig heelhuis naar Rotterdam terug. Het mooiste antwoord op dit incident was in de kleedkamer toen Kalou voor het eerst na zijn avontuur terugkeerde: alle Feyenoorders sprongen meteen in de houding en salueerden als militairen. Dat is voetbalhumor, vond ook Beenhakker.