Meedoen is belangrijker dan winnen

21-6-2006

Het moet nog gebeurd zijn in de aanwezigheid van Jules Rimet: de enige wedstrijd van Nederlands-Indië op het WK van 1938. Op het volgende WK, dat van 1950, bestond dat land niet eens meer. Omdat Nederland dat jaar zelf ook meedeed, klonk bij verschillende deelnemers hetzelfde volkslied: het Wilhelmus

 

 

Een verdediger van Nederlands-Indië komt te laat om een Nederlandse treffer te verhinderen. Nederland - Nederlands-Indië (9-2), gespeeld op 26 juni 1938 in het Olympisch Stadion te Amsterdam. Alle foto''s van het Nationaal Archief
Nederlands-Indië zou net als het moederland maar één wedstrijd spelen en wel tegen Hongarije. Dat land was toen een grootmacht, zou in 1938 ook de WK-finale spelen, maar toch waren de Indiërs in eerste instantie vol optimisme: Zoals begeleider Van Bommel zei tegen een journalist: "De Hongaren krijgen de wedstrijd niet cadeau."

Na één helft stond Indië met 4-0 achter. Het werd uiteindelijk 6-0 en het WK was voorbij voor Nederlands-Indië.

 

Aanvoerder Puck van Heel en de aanvoerder van Nederlands-Indië betreden het speelveld, gevolgd door de overige spelers.


Drie maanden eerder waren de Indische spelers al vertrokken van huis om zich voor te bereiden. Om te beginnen maakten ze een grote bootreis naar Nederland, om te trainen bij HBS in Den Haag. We praten dan over vergeten namen als doelman Bing Mo Heng van HCTNH en Taihutu van Jong Ambon Batavia. Het spreekt voor zich dat ze veel te weinig internationale ervaring hadden om de uitspraak van Van Bommel maar één seconde serieus te kunnen nemen.

En dat schreven de kranten ook na de slachting op het WK. Het Algemeen Handelsblad meldde bijvoorbeeld: ''Wat zijn de Nederlandsch-Indische Oranjehemden klein en tenger, zoo uit de hoogte gezien en met de Hongaarsche reuzen vergeleken.''

 

De spelers van het Nederlands elftal en van Nederlands-Indië worden door official Karel Lotsy en aanvoerder Puck van Heel voorgesteld aan Prins Bernhard.

Want in alles kwam ''het andere Oranje'' tekort: snelheid, inzicht en kracht. Dat het slechts 6-0 werd, kwam vooral door de instelling van de Hongaren. Die hadden het na de snelle voorsprong wel gezien en spaarden hun krachten voor de rest van het toernooi.

Drie maanden van huis en haard en is dan alles voorbij na één wedstrijd? Gelukkig niet, want de Indiërs speelden ook nog wat wedstrijden in Nederland. En ook hier geen schijn van kans: 9-2 verlies tegen de Nederlandse bondsploeg. Maar dat maakte één van de spelers van Indië niets uit: hij herinnerde zich vooral de handdruk van Prins Bernhard. Dat hij alle wedstrijden verloren had, interesseerde hem niet.

Meedoen is belangrijker dan winnen, telt dus ook in het voetbal.

 

 

Het jaar van deze foto is onbekend, maar duidelijk wordt wel dat in de oude Nederlandse kolonie werd gevoetbald Dit is het elftal van Post Banko, ergens in de rimboe van Zuid-Sumatra.

---

Reacties

Plaats reactie

Naam *
E-mailadres
Website
Bericht *

---