Zoeken

In april en mei 1963 drong het beroemde ''Hand in hand, Kameraden'', door tot het bewustzijn van het Nederlandse volk. In dat jaar bereikte Feyenoord namelijk als eerste Nederlandse club de halve finale van de Europacup voor Landskampioenen. Tegenstander was bekerhouder Benfica, met de grote Eusebio. Voor het eerst in zijn geschiedenis raakte Nederland compleet in de ban van een Europese voetbalwedstrijd.

De Portugezen kwamen voor de eerste wedstrijd naar Rotterdam. We zien filmbeelden van Eusebio op de gloednieuwe Euromast, de trots van de stad. Het uitzicht was prachtig, want Rotterdam had in 1963 nog een heel bescheiden skyline.

Welkom in Rotterdam! Op 7 april 1963 arriveerde de Portugezen op Schiphol

Feyenoord - Benfica werd vereerd met de aanwezigheid van Joseph Luns, Nederlands minister van Buitenlandse Zaken, wat in die tijd heel bijzonder was. Na de wedstrijd, die in 0-0 eindigde, steeg de Feyenoord-koorts tot hartverwarmende hoogte. In de aanloop naar 8 mei, de dag van de return, werden twee ingehuurde passagiersschepen met supporters door duizenden uitgewuifd. Dat gebeurde op de oevers van de Nieuwe Waterweg, de hele dertig kilometer van Rotterdam tot Hoek van Holland !

In die dagen schalde het ''Hand in Hand, Kameraden'' door heel Nederland. Niet tot ieders genoegen, want haar melodie herinnerde veel ouderen aan de marsliederen van Hitlers soldaten. Boze tongen beweerden zelfs dat ''Hand in Hand'' zelf zo''n marslied was geweest. Als iemand dát nog eens wil uitzoeken... [Maar natuurlijk, Wout: kijk hier maar. Jurryt] O ja, Feyenoord verloor zijn wedstrijd in Lissabon met 3-1.

Kleedkamermoment met Hans Kraay sr. Ja, die speelde toen bij Feyenoord

Een ander beroemd lied cashte in op Feyenoords glanzende overwinning op AC Milan, in het Europacup 1-toernooi van 1969-''70. ''Het rood en wit van Feyenoord, dat schittert aan de Maas'', zong de voltallige selectie in refrein. Dat wil zeggen, voltallig op één na. Theo Laseroms mocht niet meedoen, omdat hij met zijn piepstem uit de toon viel. Wel ontving Theo ''de Tank'' zijn driehonderd gulden zangloon, net als de echte zangers uit het Feyenoord-koor. Hun kunstwerk sloeg aan, en duikt zelfs in onze dagen nog wel eens op.

''Het brilletje van Van Daele'' is ons laatste Feyenoord-lied. Het komt uit 1970, en klinkt minder stoer. Het gaat over de sportbril van Joop van Daele, die tijdens Feyenoord - Estudiantes de la Plata door Argentijns geweld sneuvelde. Kort ervoor had invaller Van Daele in deze wedstrijd de beslissende 1-0 gemaakt, wat Feyenoord zijn eerste en (tot nog toe) enige wereldbeker bezorgde. Het doelpunt maakte Joop van Daele in Rotterdam onsterfelijk, en liet ons dit fraaie lied na. Zonder zijn winnende treffer zou deze modale voetballer allang zijn vergeten.