Miko: Sorry voor de late reactie.. ik hoop dat jullie hem nog meekrijgen. Het Catenaccio is op een andere manier mooi. Maar je moet toch toegeven dat het een tegenpool is van het mooie, extravagante spel wat Il Grande Torino op de mat bracht. Calio is inmiddels binnen.. Ik zal er een dezer dagen aan beginnen.
geplaatst op: 30-8-2006 13:58:36u. | e-mail

David Rozema: Beste Miko, Om me bij Wout aan te sluiten, catenaccio betekent niet ultradefensief voetballen. Zo was Inter in die tijd het eerste team dat met opkomende backs speelde (Fachetti!). In zijn boek gaat John Foot zelfs zo ver te beweren dat het catenaccio deels de basis heeft gelegd voor het totaalvoetbal van Michels en de zijnen. Of Calcio net is als het boek dat jij noemde kan ik niet beoordelen, juist dat boek staat nog op mijn lijstje. Wel kan ik zeggen dat ik me goed met het boek vermaakt heb. Het onderwerp is heel breed, van den beginne tot nu. Het boek wakkert dan ook vooral je honger naar meer aan. Het is ook erg prettig geschreven, door een buitenlander die voldoende van het land weet om geen vreemdeling te zijn. Licht storend is dat het erg op Engeland georienteerd is (evenveel aandacht voor Van Basten als voor Mark Hateley), en soms een wat moralistisch toontje heeft. En ronduit jammer natuurlijk is dat de nieuwste twee hoofdstukken van het Italiaanse voetbal (scheidsrechtersschandaal en wktitel) niet behandeld kunnen worden. Succes met nog meer stukjes.
geplaatst op: 13-8-2006 1:10:06u. | e-mail

Wout Visser: Miko, dat laatste vind ik een beetje te zwart. Europacup 1-winnaar Inter Milan (1964 en '65) bracht inderdaad het catenaccio (= betonverdedigen) in het Europese voetbal. Maar met negatief spel all
geplaatst op: 11-8-2006 10:32:48u. | e-mail

Miko: Hey David, Bedankt voor je tip over het boek Calcio, hij is inmiddels in de bestelling, ik ben benieuwd. Is het van het niveau In den Beginne was de Bal (over het Argentijnse voetbal)? Of anders? Dat boek vond ik zeer vermakelijk, geniaal zelfs. Als het daar in de buurt komt ben ik tevreden, al is het geen wat je leert door zo'n boek te lezen natuurlijk ook al leuk. Dat ik de zoon van Mazzola niet genoemd heb komt omdat hij in een team cq tijd voetbalde waarin er negatief, ofwel resultaatvoetbal werd gepreffereert boven het mooie, wat il Grande Torino op de mat bracht. Miko.
geplaatst op: 9-8-2006 13:16:44u. | e-mail

David Rozema: Kubala was overigens geen speler van il grande torino, hij zou een testwedstrijd spelen voor Torino in Lissabon. Aardig is ook om te melden dat Italie een keer (maar dat zou ik moeten nazoeken, en daar heb ik nu geen tijd voor) in zijn geheel met Torino spelers speelde. En als je het over Valentino Mazzola hebt, mag ook zijn zoon Sandro Mazzola niet onvermeld blijven. Voor Inter vierde hij vele triomfen in de jaren 60 en 70. Hij was international in een tijd dat Italie door onderlinge strijd veel te weinig won (net als Riva en Rivera). Lees ook eens Calcio van John Foot, een bijzonder goede introductie in het Italiaanse voetbal.
geplaatst op: 8-8-2006 15:07:53u. | e-mail