Zoeken

Door Jeroen Heijmans

Vorig weekend is in Australië de roeier Mervyn Wood overleden. In zijn ongekend lange roeicarrière won hij drie Olympische medailles. Na zijn 22 jaar durende sportloopbaan schopte hij het tot politiecommissaris van New South Wales, maar zijn prestaties in dat beroep waren niet van Olympisch kaliber.

Merv Wood stamde uit een familie van politieagenten, en op z''n 18e ging hij dan ook zijn vader, oom en broer achterna. Hij werd eveneens lid van de politie-roeivereniging, en werd in 1936 uitgezonden als lid van de Acht die naar de Olympische Spelen van Berlijn mocht. De ploeg werd in de herkansingen uitgeschakeld.

Met de ploeg van New South Wales werd hij vervolgens driemaal tweede in de King''s Cup, het Australische kampioenschap voor Achten. De Tweede Wereldoorlog onderbrak Woods roeiactiviteiten, want hij diende als navigator in the Royal Australian Airforce. Na de oorlog keerde hij weer terug naar de politie, waar hij een reputatie als vingerafdrukspecialist had opgebouwd.

Als roeier had zich inmiddels toegelegd op de skiff, en in 1946 won hij zijn eerste President''s Cup (nationale roeititel in de skiff). Dat kunstje zou hij nog zeven keer herhalen; in 1956 werd hij nog tweede. Ook internationaal was hij een topper in de eenmansboot. In 1948 won hij op Henley de Diamond Sculls - dat in die tijd de status van officieus wereldkampioenschap voor skiffeurs had - enkele weken later gevolgd door de olympische titel op hetzelfde water.

In 1950 won Wood tweemaal goud op de British Empire Games in het Nieuw-Zeelandse Auckland (tegenwoordig bekend als de Gemenbestspelen); naast de skiff was hij ook in dubbeltwee succesvol. Ondanks zijn leeftijd (hij was 35 jaar oud) werd hij in 1952 geacht in Helsinki zijn olympische titel te prolongeren. Mede daarom werd hij uitverkoren om tijdens de openingsceremonie de Australische te dragen (zie foto). Op het water was de tot dan vrij onbekende Rus Joeri Tjoekalov echter superieur en Wood moest genoegen nemen met zilver.

Wood mocht opnieuw twee keer het hoogste podium beklimmen op de Gemenebestspelen van 1954 in Vancouver. In een tijdsbestek van drie kwartier haalde hij met zowel de dubbeltwee als de vier met stuurman een gouden medaille. Zijn maatje in de dubbeltwee, Murray Riley, was ook politieagent en samen bereidden ze zich voor op de Spelen van 1956, die voor thuispubliek in Melbourne gehouden werden. Opnieuw kreeg Wood de eer de nationale vlag het stadion binnen te dragen tijdens de opening van de Spelen, en opnieuw won hij een medaille. Achter de Sovjetunie en de V.S. werd de Australische dubbeltwee derde, waarmee Wood zijn collectie medailles completeerde en zijn roeileven afsloot.

Ook roeivriend Murray Riley stopte, maar dan met agentje spelen. Begin jaren ''60 legde hij zich toe op de georganiseerde misdaad: drugshandel, valsemunterij, fraude, dat soort werk. In 1966 werd hij opgepakt en veroordeeld.

Ondanks zijn banden met Riley maakte Wood promotie, en begin jaren ''70 klom hij snel op tot assistent-commissaris, hoewel boze tongen beweerden dat hij als vingerafdrukkenner nog nooit iemand had gearresteerd. In 1976 werd hij benoemd tot commissaris van New South Wales, maar dat baantje kon hij slechts twee en een half jaar houden. In die korte tijd was Wood verwikkeld in diverse schandalen bij de politie met betrekking tot omkoping en drugshandel. Wood zelf werd ervan verdacht illegaal gokken door de vingers te zien en werd bekritiseerd toen hij publiekelijk ontkende dat er georganiseerde misdaad in Sydney was.

In juni 1979 trad Wood af, maar werd niet vervolgd omdat er geen bewijzen voor corruptie tegen hem waren. Tien jaar later werd hij alsnog gearresteerd omdat hij bij twee drugszaken de rechtsgang zou hebben beïnvloed. Wood, die ontkende, werd in 1991 definitief vrijgesproken omdat een concrete aanklacht uitbleef.

Vanwege zijn slechte gezondheid en dubieuze politieloopbaan twijfelde de organisatie van de Olympische Spelen van Sydney of ze Merv Wood zouden uitnodigen om de olympische vlam te dragen. Uiteindelijk mocht hij toch lopen. 19 augustus jongstleden overleed hij op 89-jarige leeftijd.

Roeien

permalink | ga naar reacties |