Zoeken

Op 31 augustus verschijnt het nieuwe boek van Midas Dekkers, ''Lichamelijke Oefening'', een dik, rijk geïllustreerd boek over de verering van spierkracht en veel, veel meer. Hieronder een voorpublicatie.

Hoofdstuk 8

Iedere keer schrik je toch weer. Je wandelt in het bos. Aangemoedigd door de zon in de takken, het gejubel van de merels, een vroege hommel, staan je oren en ogen wijd open en vooral ook je hart. Verzoend met het bestaan heb je filters en veiligheden uitgeschakeld om de natuur beter in je op te zuigen. En dan gebeurt het. In een flits van foute kleuren word je omvergelopen door de lelijkheid in mensengedaante, puffend als een lekke band, de blik dof als een beslagen bril. Homo adidas. Een gekraak van takken, een vette hijg in je oor en daar hobbezakt hij alweer verder.

Laatst weer. Verbijsterd keek ik hem na. Op de rug van zijn trainingspak stond zijn artikel des geloofs: survival of the fittest. Hoe dom kan een mens zich sporten? Deze had duidelijk meer gymnastiek dan biologie van school opgestoken. Nimmer werd een principe grover misverstaan. Kennelijk dacht de moderne struikrover dat hij fitter moest worden om te surviven. Maar survival of the fittest slaat niet op jezelf, het slaat op je nageslacht. De fittest is iemand anders dan de fitste. Terwijl de fitste achter zichzelf aan holt, plant de fittest zich voort. In de biologie ben je de fittest als je je het best met je genen in de volgende generatie hebt weten te nestelen. Niet hij die het best heengaat maar hij die zich het best vermenigvuldigt telt in de natuur. De fittest wordt niet het oudst, hij moet de meeste luiers verschonen en het meeste schoolgeld betalen. Sport kan daar hooguit bij helpen als je er aantrekkelijker van wordt voor een seksuele partner. Maar daar is bij mijn sjokker vooralsnog geen sprake van. Een man die op een sukkeldrafje het bos door sjokt, is het equivalent van een vrouw met krulspelden in haar duster ''s ochtends aan de deur.

Sukkeldrafje, het woord zegt het al.

Sport is van een grote vergeefsheid. Hoe je ook traint, hoe vaak je ook haltert of voetbalt, je kinderen worden even hulpeloos geboren als jijzelf indertijd. Heel het gedonder moet van voren af aan beginnen. Om zo fit te worden als zijn vader moet elke zoon zich even hard uitsloven als hij. Van elke liter zweet die een sporter vergiet, komt geen drup aan zijn nageslacht ten goede. Het is alles umsonst. Dat steekt. Het gevolg is te zien langs de lijnen van het zaterdagvoetbal, waar de vader zijn zoon toeschreeuwt met een steeds roder hoofd van kwaadheid en schaamte. Hoe hard vader zelf ook heeft getraind, het helpt de stuntel in het veld niet. Mijn vader sportte niet. Daar had hij gelukkig geen tijd voor. Hij was middenstander. Mijn ouders, mijn tantes, mijn ooms, mijn grootouders: allemaal middenstanders. Ook mijn vriendjes kwamen uit de middenstand. De ene buurjongen groeide op in een sigarenzaak. Vanaf zijn twaalfde rookte hij al om iedereen te laten zien hoe goed de tabak van zijn vader was. Naast hem weer zat een hoedenzaak. Al vielen de mussen dood van het dak, toch droeg de arme jongen buiten trouw zijn wollen pet. Zelf had ik geluk. Mijn vader had een café.

Al was het soms met tegenzin, je deed wat je vader wou. Het was voor de zaak en van de zaak moesten we eten. Straks zouden we de zaak erven en dan was het niet voor niets geweest. Maar je erft meer van je ouders dan geld of een zaak. Je erft vooral hun genen. Het grote verschil is dat je voor je genen niet op de dood van je ouders hoeft te wachten. Je krijgt ze bij de geboorte al mee. Of eigenlijk nog eerder, wanneer de zaadcel van je vader met de eicel van je moeder versmelt en zij samen jou zijn geworden. Maar jouw vader en moeder hebben hun genen ook al bij hun geboorte gekregen. Wat zich tussen hun geboorte en de jouwe heeft afgespeeld, doet aan je biologische erfenis niets toe. Van alles wat er aan hun lichaam en geest in hun hele leven verandert, krijg je als kind niets vanzelf mee.

Het is een hard gelag voor idealisten. Om de mensheid te verbeteren, helpt het niet om alle kinderen naar school te sturen en te laten sporten. Een volgende generatie zal precies zo dom en sloom zijn als de vorige en moet er van het begin af weer tegenaan. Nooit zullen de resultaten van de ene generatie op de volgende overerven. Het enige wat erop zit, is elke generatie weer op te voeden, kind voor kind. Slechts één groot lichtpunt is er. Elke generatie weet meer dan de vorige. Die extra kennis is vrij gemakkelijk over te dragen via opvoeding thuis en scholen. Die kennis hoef je niet eens in je hoofd op te bergen; daar zijn boeken en computers voor. Of de mensheid er gelukkiger van wordt, is onduidelijk, maar wijzer wordt ze in elk geval wel van de informatieoverdracht via traditie.

Bij de lichamelijke opvoeding ligt dat wel even anders. De kennis over training, stadionbouw, stroomlijn en kleding neemt elke generatie toe, maar het aantal spiervezels en gewrichten per mens blijft gelijk. Natuurlijk is de een beter bedeeld dan de ander. Hij heeft het in zich om kampioen te worden. Maar winnen van een vorige kampioen kost steeds meer moeite. Kun je als geleerde op de schouders van steeds grotere reuzen staan, als topsporter moet je over steeds grotere reuzen heen zien te springen.

Des te groter is de triomf als het lukt. Trots als een aap staat de hoogspringer op zijn schavotje. Van alle mensen is hij het hoogst gegaan. Zo moet een golf zich voelen die boven alle golven der zee is uitgestegen. Maar even later is hij weer een golf als alle andere. De oceaan komt er zijn bedding niet voor uit, de zee klotst voort in eindeloze deining. Een wereldrecord lijkt een grote stap voor een mens, de mensheid komt er niet door van haar plaats. Die blijft gemiddeld op hetzelfde niveau. Tegenover die ene uitschieter in hoogspringen staat ergens in de bevolking een nieuwe kampioen laagspringen.

Gemiddeld is de mensheid geen millimeter opgeschoten.

Sportboeken

permalink | ga naar reacties |

Reacties

Jurryt: Het is niet dat hij geen kritiek mag leveren, want daar zat ik juist op te wachten. Hij had alleen moeten proberen er inhoud aan te geven. Door zijn magere boek geeft hij juist iemand als Erica Terpstra de kans om met een korte sneer ervan af te zijn. Dat heb ik twee weken geleden zelf gezien in het Olympisch Stadion en toen moest iedereen wat schamper lachen over die gekke Midas - ik ook. En dat is jammer, want hij heeft wel degelijk een goed punt te pakken met de soms overdreven aandacht voor het sportieve tegenover de geringe aandacht voor het intellectuele.
geplaatst op: 12-2-2007 19:17:38u. | website

Jan: Het punt is, Midas Dekkers schrijft een boek met niks dan ironie, of wat hierboven gezegd is, relativeren. Maar vervolgens worden die idee
geplaatst op: 12-2-2007 18:52:38u. | website

Wout Visser: Is alles goed met je, Sjors? Ik kan niet bepaald zeggen dat jij zelf hierboven relativeert ....
geplaatst op: 12-2-2007 17:05:46u. | e-mail

sjors: Ach, het is altijd weer het zelfde verhaal: je mag in Nederland iedereen afzeiken maar als je een enigszins kritische uitlating doet over Sport (met hoofdletter)zouden ze je het liefst tegen de eerste de beste schuurdeur willen spijkeren of je met een strontkar, bedekt met pek en veren, door het sportpark willen rijden! Als er
geplaatst op: 12-2-2007 15:56:52u. | e-mail

Henk: Kortweg een fittest dom boek.....
geplaatst op: 9-2-2007 18:26:14u. | e-mail

Wout Visser: Dit boek heeft weinig met sportgeschiedenis te maken, want het is veel te subjectief gekleurd door Dekker's intense afkeer van (actieve) sportbeoefening. Wat niet wegneemt dat Dekkers zijn 'Lichamelijke Oefening' wel als historisch presenteert - met aardig wat blote plaatjes, want dat verkoopt lekker .....
geplaatst op: 9-2-2007 16:21:13u. | e-mail

Gaetan: Sporten werkt veslavend, het doet je lichaam stofjes aanmaken die je fijn doen voelen.
geplaatst op: 9-2-2007 15:20:26u. | e-mail

thooom: @ Marloes de eerste drie keer dat sport ben je bekaf en helemaal kapot, dan denk je wellicht idd "waar doe ik het voor". daarna begin je echter fitter te worden (als in fitste, niet fittest) en voel je je naarmate je blijft sporten zo godsgruwelijk lekker en gezond! ik durf te beweren dat je zelfs gelukkiger wordt van sport. iig hersteld je lichaam als je sport sneller van de fysieke reactie die optreed bij stress waardoor deze minder langdurige is en waardoor chronische stress verminderd. aangezien chronische stress de aanleiding tot depressie kan zijn is dat daarbij meteen de tweede reden om gaan sporten.
geplaatst op: 9-2-2007 12:54:33u. | e-mail

Marloes: Ik denk dat Midas niet bezig is de sport te veroordelen, ik denk dat hij aangeeft dat de zingeving een beetje mist in de sport. Waar doe je het voor? Wat voor zin heeft het nou om je het apenlazerus te sporten zoals in de topsport te zien is? Vervolgens rijst de vraag: Waarom wil je sporten in de hoogste rangen als er geen resultaat behaald wordt waar je nog lang iets aan zal hebben? Bij mij bestaat al tijden de verwondering waar mensen de motivatie vandaan halen om zich helemaal over te geven aan de topsport, om zich helemaal over te geven aan de uitvoering van een prestatie. Sporten: Je doet het vaak voor jezelf. Je vind het leuk om bijvoorbeeld te laten zien dat je beter bent dan een ander in het leveren van een prestatie of omdat je geniet van het beter worden in de uitvoering van je taak. Wat 'het beste zijn in het leveren van een prestatie' betreft: Is het dan niet handiger om heel goed te worden in het maken van huizen? Je zal veel huizen bouwen waar nog jaren mensen met plezier in wonen en kennis opdoen die weer doorgegeven kan worden aan je kinderen. Je kinderen kunnen vervolgens teren op de naam die jij gemaakt heb en kunnen proberen het door jouw opgezette bedrijf voort te zetten. Al met al: Ik vind het wel leuk dat Midas een verwonderlijk fenomeen naar voren probeert te brengen. Het lijkt me wel een leuk boek om te lezen: hij laat je verbazen over het nut van lichamelijke oefening.
geplaatst op: 10-10-2006 17:17:56u. | e-mail

Lieneke: Midas Dekkers heeft zo'n GROOT gelijk. Hoe vaak zie je zogenaamd sportieve mensen lopen, draven of voortsukkelen. Ze zien eruit alsof ze er zo bij neervallen. Echt NIET gezond. Sportiviteit begint tussen je oren. Je bent het of je bent het niet. Geef je kind het voordeel van jou twijfel, en laat ze hun eien keuzes maken. Vaak kunnen kinderen hun eigen leven goed aan, ondanks de slechte voorbeelden van ouders en rare tantes en vieze ooms. Jij bent toch ook goed terecht gekomen? Het leven ziet er beter uit met mensen als Midas Dekkers
geplaatst op: 8-9-2006 15:08:07u. | e-mail

Wouter: Ik ben het niet met Midas eens. Een persoon wordt niet alleen gevormd door zijn/haar genen. De opvoeding en ouders spelen een ontzettend grote rol. Het leven van je ouders heeft ontzettend veel invloed op hoe zij hun kinderen opvoeden. Sportieve, gezonde ouders zullen hun kinderen sportief en gezond opvoeden. Een gezond persoon is minder gevoelig voor bepaalde ziektes waar hij/zij een genetische aanleg voor heeft! Persoon leeft langer --> voortplanting --> survival of the fittest.
geplaatst op: 1-9-2006 17:05:07u. | e-mail

verstandig meisje: aan de minder verstandige lezer: 't gaat niet over sport, 't gaat over genetica.
geplaatst op: 31-8-2006 21:09:21u. | e-mail

sredlums: Zucht. Wat een gelul, om juist een zwoegende, hijgende jogger als sukkelaar te bestempelen. Immers, is een nog dikkere, lui voor de tv zittende niet-sporter volgens de zelfde redenatie niet nog veel 'erger'? Al helpt het niet om je kinderen sterker te maken, is er daarom iets mis mee om te proberen fit te blijven? Gewoon, voor jezelf, maar ook voor eventuele kinderen die op die manier misschien wat langer van hun ouders' levenservaring kunnen profiteren? Wat mij betreft moet iedereen gewoon lekker doen waar hij of zij zin in heeft, en dat geldt uiteraard ook voor wel of niet sporten, en een ieder mag er ook van vinden wat hij wil, maar om sporten te veroordelen met als argument dat het je kinderen niet zal helpen lijkt me nogal kortzichtig. Midas, er is niets mis mee om gewoon toe te geven dat je wat te lui bent om te sporten, of dat je het gewoon niet leuk vindt...ieder z'n ding.
geplaatst op: 29-8-2006 14:55:32u. | e-mail

Kees Koppenaal: Midas, hoeveel kinderen heb je? Kees
geplaatst op: 28-8-2006 16:51:14u. | e-mail

Sportgeschiedenis.nl

De alternatieve bron voor sportnieuws

Zoeken

Nieuwsbrief

Rubrieken

Multimediaal

Voorpublicatie nieuw boek Midas Dekkers: 'Lichamelijke Oefening'

Reacties