Zoeken

In het Australische Melbourne is van 18 tot en met 22 november een grote olympische reünie ter ere van de Olympische Spelen van 1956. Waarom dat is? Eén hint: 2006 - 1956=...? Hoe dan ook: de Nederlanders van 1956 hebben elkaar al in juni gezien, alhoewel ze door een politieke boycot nooit op die Spelen zijn geweest. Erica Terpstra zei nog wel sorry, maar de kans is nul dat er Nederlanders naar het Australische feest gaan. Missen ze mooi een gezamenlijke maaltijd.

Nederland heeft zijn reünie al gehad op 27 juni j.l. Op deze foto staan 24 Nederlandse sporters, die naar de Olympische Spelen in Melbourne zouden gaan. Door een eenzijdige boycot van Nederland kregen ze op het laatst geen toestemming van het NOC om hieraan mee te doen. Opvallend tijdens deze bijeenkomst in het Olympisch Stadion was dat de gemoederen hierover nog steeds hoog oplopen. Verder was het heel bijzonder dat deze mensen elkaar nog nooit hadden ontmoet, waar ze eigenlijk waren rekening hadden houden gehouden om een olympische ploeg te vormen. Het NOC heeft ze nu eindelijk erkend als Olympiër, alhoewel de meesten uiteindelijk nooit op de Olympische Spelen zijn geweest. Tante Erica staat links van het midden op de achterste rij.
De Australische feestcommissie gaat natuurlijk gewoon door met de grote bijeenkomst van oud-Olympiërs. Al ruim 300 veteranen uit ruim zestig landen hebben zich aangemeld en dat zal een heel bijzondere bijeenkomst worden. Ze gaan met zijn allen een prachtige tentoonstelling bezoeken. En tussen neus en lippen profileert Melbourne zich als een internationale sportstad. Je weet nooit waar zulke reclame goed voor is...

Maar goed: Down Under snappen ze het in ieder geval! Het teruggrijpen op die olympische traditie zou Amsterdam ook meer moeten doen, want daar waren de Spelen in 1928. En we hebben nog steeds de beschikking over een prachtig Olympisch Stadion. Een reünie van 1928 kan natuurlijk niet meer, want volgens mij is de laatste deelnemer vorig jaar overleden. Maar toch: wanneer komen Nederland en Amsterdam eindelijk eens tot het besef dat ook hier een enorme olympische traditie is, waarmee ze zich internationaal kunnen profileren?

Om heel eerlijk te zijn nu al, maar daarop kom ik nog wel eens terug hier.