Zoeken

Wout Visser komt op bezoek in het Olympisch Stadion Amsterdam om er eens terug te blikken op één van de beroemdste Europa Cup 1-finales ooit: Real Madrid - Benfica. Omdat dit log voor alles bewijzen zoekt en niet houdt van vooraannames wordt tot slot nog een belangrijke vraag gesteld: waar was Johan Cruijff die dag? Neem daarvoor contact op met dit Weblog of bel de plaatselijke politie.

Puskas scoort met de Marathontoren op de achtergrond. Foto''s Nationaal Archief.

Door Wout Visser

Op 2 mei 1962 werd de Europacup-1 finale voor het eerst in Nederland gespeeld. De eer viel toe aan het Amsterdamse Olympisch Stadion, toen nog verhoogd met een foeilelijke betonnen tweede ring. De wedstrijd ging tussen Real Madrid en bekerhouder Benfica, en werd gefloten door Leo Horn - Nederlands grootste scheidsrechter ooit.

Mijn zwart-witte DVD-reportage van deze finale begint met een verdwenen verschijnsel: het optreden van een muziekkorps. In die tijd werd bij belangrijke voetbalwedstrijden steevast vrolijke marsmuziek gespeeld. Vóór het beginsignaal en tijdens de rust. Toch leuk.

Vlak voor de finale arriveerde de selectie van Benfica in Amsterdam en meldde zich bij de douane met zo''n tachtig liter wijn. Dus nooit meer lachen om die gekke Hollanders, die aardappels en gedroogde stampot meenemen naar het buitenland, want we zijn niet de enigen met zo''n tik. Hips...

Volgens kenners is deze Real Madrid - Benfica één van de beste Europacup-1 finales ooit. Zo niet de allerbeste. Ik sluit mij daar graag bij aan. Mijn DVD toont twee kwaliteitselftallen, die allebei vol op de aanval spelen. Dat gebeurde vanuit de vanzelfsprekende stopperspil-opstelling: twee backs, drie middenvelders en vijf aanvallers.

Real Madrid oogt ouder, geslepener, met meer ervaring en individuele klasse. Benfica stelt daar een jong, hardwerkend elftal tegenover, met goede spelers in een uitstekend teamverband. En ook met een betere conditie, wat volgens mij de doorslag geeft.

Het scoreverloop van deze Real Madrid - Benfica spreekt boekdelen: Puskas 1-0, Puskas 2-0, Aguas 2-1, Cavem 2-2 (een ''doelpunt van de maand''-treffer), Puskas 3-2. Tweede helft: Coluna 3-3, Eusebio 3-4 (penalty), Eusebio 3-5. Leo Horn leidt onberispelijk, en werkt in de tweede helft de tijdrekkende Real Madrid-verzorger met half-harde hand het veld af.

En daar zijn de mannen van Real Madrid. De geschiedenis zegt niets meer over enorme hoeveelheden wijn.

Volgens de legende was de 15-jarige Johan Cruijff in deze finale ballenjongen. Dat lijkt mij onwaarschijnlijk, omdat DWS in 1962 de vaste bespeler van het Olympisch Stadion was. Ajax zat toen een slordige tien kilometer verderop in de Watergraafsmeer. Gegeven het belang van deze finale, met haar Europa-brede televisiereportage, mogen we ervan uitgaan dat DWS de buitenkans om ballenjongens te leveren met twee handen aangreep. De jongens zien er dan ook tiptop uit: alle gekleed in het donkere (blauw-zwarte) DWS-shirt, met een witte broek en donkere kousen met witte rand. Later op de avond, als het al wat frisser is, dragen sommigen een donker trainingsjack met de witte letters DWS op hun rug.

Hoe goed ik ook kijk, ik zie aan de rand van het veld niets dat met Ajax te maken heeft. En aangezien Johan Cruijff op 2 mei 1962 nog een onbekende Amsterdamse tiener was, geloof ik niet dat hij bij deze belangrijke finale ballenjongen is geweest. DWS zal niet hebben toegestaan, dat aartsrivaal Ajax hier een voet tussen de deur kreeg .....