Zoeken

Hoera! Er is weer eens voetbal op tv! Met zo''n opening kan het stuk van Wout Visser alleen maar over 1970 gaan, want toen was er per week drie kwartier voetbal op tv, in tegenstelling tot drie dagen per week nu. En waar keken we graag na? Naar de Duitsers. Wout in ieder geval wel.

Op 21 mei 1975 verloor FC Twente tegen Borussia Mönchengladbach met 1-5 de finale voor de Europa-Cup-III. Aanvoerder Vogts staat hier blij te zijn met de UEFA-cup. Foto''s Nationaal Archief

Door Wout Visser

Op 4 november 1970 voetbalde Everton in de tweede ronde van de Europacup voor Landskampioenen tegen Borussia Mönchengladbach. Dat gebeurde in haar thuishaven Goodison Park in Liverpool, nadat het eerder in Duitsland 1-1 was geworden.

Deze wedstrijd verdient het om afgestoft te worden. Het was het eerste grote Europese optreden van Borussia uit Mönchengladbach, een stad net over de grens bij Venlo en Roermond. In de jaren zeventig onderscheidde deze Duitse club zich met fris, creatief, intelligent, mooi, snel en goed verzorgd voetbal. Deze huisstijl kwam van trainer Hennes Weisweiler, en zijn elftal kende grote namen als Günter Netzer, Berti Vogts, Jupp Heynckes en later Rainer Bonhof.

Het Borussia Mönchengladbach uit de jaren zeventig wordt algemeen tot de grote elftallen uit de geschiedenis van de Europacup gerekend. Bovendien is het één van de zeer weinige Duitse elftallen die ook internationaal aanspreekt. In Duitsland wordt Borussia''s voetbal uit die tijd vrij algemeen beschouwd als het mooiste wat de Bundesliga heeft voortgebracht.

Twente-trainer Spitz Kohn had een wat minder leuke dag, omdat hem vast te weer te binnen schoot dat de eerste wedstrijd nog was geëindigd in 0-0

Mijn DVD opent zijn reportage van Everton - Borussia Mönchengladbach met het stralende Eurovisie-logo, en de bijbehorende intromelodie. Leuk. De Eurovisie was een samenwerkingsverband van aangesloten Europese landen om elkaars televisieprogramma''s uit te zenden. Wat in die tijd technisch (redelijk) bijzonder was, en een reden voor gepaste trots. Haar intro maakte de kijkers duidelijk dat er geen ''nationaal'', maar een ''Europees'' programma kwam - tenslotte was de Europese Gemeenschap in 1970 nog maar twaalf prille jaren oud.

Daar kwam bij dat de honger naar tv-voetbal groot was. Het aanbod op de Nederlandse televisie beperkte zich in die tijd tot (ik meen) drie kwartier eredivisie op zondagavond. En één Europacupwedstrijd op woensdagavond - als er tenminste Europacupvoetbal was. Buitenlandse televisie kon alleen worden ontvangen als je vlak bij de grens woonde. Het stralende Eurovisie-logo, met het bijbehorende trompetgeschal, roept dan ook warme herinneringen op aan vele avonden Europees voetbalplezier.

Vier november 1970 was zo''n avond. Al in de eerste minuut van Everton - Borussia Mönchengladbach schoot de Engelse linksbuiten Morissey op het Duitse doel. Keeper Wolfgang Kleff wachtte op zijn verdedigers, en de verdedigers wachtten op Kleff. De bal wachtte niet, en zeilde ongehinderd binnen. Daarna ontspon zich op het zware veld een heerlijke wedstrijd van twee aanvallende elftallen, die in hoog tempo voetbalden. Everton deed dat op de Engelse kick-and-rush manier, en Borussia in haar gedisciplineerde ploegverband. Beide speelden met veel inzet en hartstocht. Everton bevocht een veldoverwicht, maar Borussia hield met 1-1 knap stand. Kleff revancheerde zich met een handvol fabuleuze reflexen.

Kortom, Everton - Borussia Mönchengladbach was Europacup-voetbal zoals het hoort. Na 120 opwindende minuten stond het nog steeds 1-1, acht strafschoppen later stond het 4-4. Everton schoot de negende raak, waarna Borussia-verdediger Luggi Müller de tiende miste. Everton bekerde verder, en werd later door finalist Panathinaikos uitgeschakeld. Borussia Mönchengladbach drukte voor de eerste keer zijn positieve stempel op het Europese voetbalbewustzijn.