Sportmannen spelen graag Tarzan

Door Jeroen Heijmans

Loglega Micha schrijft dat Johnny Weissmuller de enige echte Tarzan is. Dat valt moeilijk te ontkennen; hij was weliswaar niet de eerste Tarzan, maar wel de bekendste. Er zijn echter nog drie vertolkers van Tarzan geweest die net als Weissmuller niet alleen een zwembroek met panterprint, maar ook een Olympische medaille in de kast hadden hangen.

De bekendste van deze Tarzans is Buster Crabbe, evenals Weissmuller een zwemmer. Hij groeide op in Hawaii, waar zijn zwem- en surflegende Duke Kahanamoku zijn grote voorbeeld was. Bij de Spelen van 1928 waren de heren Weissmuller en Crabbe teamgenoten. Op de 1.500 meter vrije slag pakte hij het brons achter de ongenaakbare Zweed Arne Borg; op de 400 meter greep Crabbe net naast de medailles.

Ook vier jaar later was Crabbe weer lid van de Amerikaanse Olympische zwemploeg. De Spelen van 1932 werden gehouden in Los Angeles, op een steenworp afstand van Hollywood. De producers van Paramount Studios wilden graag de successen van Weissmullers Tarzan-films (uitgebracht door MGM) evenaren, en besloten in het Olympische dorp kandidaten voor de titelrol te gaan zoeken. Twintig sporters, waaronder Crabbe, werden uitgekozen om halfnaakt voor de camera te poseren.

In het Olympisch zwembad domineerden de Japanners intussen de wedstrijden, met uitzondering van de 400 m vrij, waarin Crabbe een spannend gevecht leverde met de Franse wereldrecordhouder Jean Taris. Deze nam een voorsprong in de eerste helft van de race, maar Crabbe pakte tijd terug in de laatste banen, om uiteindelijk (voor de ogen van Weissmuller) met één tiende voorsprong het goud te pakken.

Enkele dagen later keerden de scouts van Paramount terug; na raadpleging van de studio-secrateresses en het Olympisch goud bleek hij de perfecte kandidaat om Tarzan te gaan spelen. Voor Crabbe was dit het begin van een lange filmcarrière; later speelde hij nog andere helden als Buck Rogers, Billy the Kid en Flash Gordon.

Een derde Tarzan-acteur kwam niet uit de zwemsport. Herman Brix was American footballspeler en kogelstoter. Hij studeerde aan de University of Washington (de staat, niet de stad) en met het team van de universiteit kwam hij samen met zijn broer uit in de Rose Bowl van 1926, waar ze nipt verloren van Alabama. Naast football beoefende Brix ook kogelstoten, een onderdeel waarin hij vier maal Amerikaans kampioen werd. Met die staat van dienst werd hij uitgezonden naar de Spelen van Amsterdam, waar hij in een spannende strijd met teamgenoot John Kuck en wereldrecordhouder Emil Hirschfeld uiteindelijk beslag legde op de zilveren medaille.

Via een vriendschap met filmster Douglas Fairbanks kwam Brix in de filmwereld terecht, en MGM was van plan hem Tarzan te laten spelen in "Tarzan the Ape Man". Brix brak echter zijn schouder, zodat dat men op zoek moest naar een vervanger. Screenplayschrijver Cyril Hume vond die vervanger in het zwembad van zijn hotel: Johnny Weissmuller.

Brix kon later alsnog zijn kunsten vertonen als Tarzan, spelend in "The New Adventures of Tarzan". Evenals Crabbe volgde hierna ook een lange filmcarrière, maar men bleef Brix identificeren met zijn Tarzan- rol. Daarom veranderde hij zijn naam in Bruce Bennett, en speelde in talloze films. Brix/Bennett is nog altijd in leven, en is inmiddels de 100 gepasseerd.

De laatste Olympische kampioen die Tarzan speelde was Glenn Morris. Morris was footballcoach, en in 1936 deed hij voor het eerst mee aan een tienkamp. Nog geen twee maanden later werd hij Amerikaans kampioen in die discipline. Op de Spelen van Berlijn bestreed hij zijn laatste tienkamp, die hij won met een nieuw wereldrecord van 7900 punten.

Glenn Morris wilde graag in de voetsporen treden van Weissmuller en die droom kwam uit toen hij door producent Sol Lesser werd gecast voor de hoofdrol in "Tarzan''s Revenge". Zijn medespeelster was Eleanor Holm, een voormalig zwemster. De Olympische kampioene van 1932 (100 meter rug) was in Berlijn een van meest spraakmakende sporters, toen ze na diverse liefdesescapades op de boot naar Duitsland uit het Amerikaanse team werd gegooid. De film met de twee kampioenen werd echter een gigantische flop, en Morris speelde nooit meer in een film.

Zijn optreden in de beroemde en beruchte film "Olympia" van Leni Riefenstahl is gedenkwaardiger, ook vanwege een korte "affaire" met de Duitste filmmaakster. Zij beschrijft in haar autobiografie hoe Morris na het ontvangen van zijn gouden medaille naar Riefenstahl toeliep en - midden in het stadion - haar bloes openrukte en haar borsten kuste (Me Glenn, you Leni!).

Overig

permalink | ga naar reacties |

Reacties