De Vierschansentoernee

Door  Jeroen Heijmans

Vandaag begint voor de 55e keer de Vierschansentoernee, in Nederland vooral bekend van het Nieuwjaarsspringen in Garmisch-Partenkirchen. De skispringtoernee begint in het Duitse Oberstorf, om na Garmisch naar het Oostenrijks Innsbruck en Bischofshofen te trekken.

De toernee werd geboren op 17 mei 1952, toen Toni Glos, Putzi Pepeunig (Innsbruck), Beppi Hartl, Franz Rappenglück (Garmisch- Partenkirchen), Andi Mischitz, Fred Triebner (Bischofshofen), Alfons Huber en Xaver Kaiser (Oberstorf) de geboorteakte van de "Duits- Oostenrijkse springtoernee" tekenden. Op 1 januari 1953 vond in Garmisch-Partenkirchen de aftrap plaats van de eerste toernee. Het nieuwjaarsspringen werd al sinds de jaren ''20 georganiseerd, maar vaak met alleen Duitse deelnemers. De eerste Vierschansen-editie had echter deelnemers uit 6 landen, en de Noor Asgeir Dølplads ging met de zege aan de haal. Problemen traden op toen de groep deelnemers wilde afreizen naar Innsbruck: de Zweedse ploeg had geen visa voor Oostenrijk. Na lang oponthoud besloot de Oostenrijkse douane uiteindelijk een oogje toe te knijpen, zodat de competitie voortgezet kon worden. De eerste tourneezege kwam op naam van de wereldkampioen van 1939, de Oostenrijker Sepp Bradl (zie foto).

Vanaf de 2e editie werd er ook een wedstrijd in december gehouden, en in de loop van de jaren kwamen de data van de wedstrijden vast te liggen:

* 30 december, Schattenbergschanze in Oberstorf (Duitsland)

* 1 januari, Olympiaschanze in Garmisch-Partenkirchen (Duitsland)

* 4 januari, Bergiselschanze in Innsbruck (Oostenrijk)

* 6 januari, Paul-Ausserleitner-Schanze in Bischofshofen (Oostenrijk)

De Oost-Duitser Helmut Recknagel was de eerste die drie maal het eindklassement wist te winnen, gevolgd door de Noor Bjørn Wirkola die drie maal op rij won (1966/67, 1967/68, 1968/69). Twee springers wisten tot viermaal toe de felbegeerde prijs te winnen: Jens Weißflog en Janne Ahonen. De (Oost-)Duitse Weißflog won voor het eerst in 1984, en voor de laatste keer in 1996. De zelden lachende Fin Janne Ahonen kan bij de 55e editie als eerste vijf keer winnen; hij won de laatste twee edities, hoewel hij eerder dit jaar de eer moest delen met de Tsjech Jakub Janda.

Omdat het totaalklassement een som is van de vier wedstrijden, kan één mindere wedstrijd fataal zijn. Tot viermaal toe won een springer drie van de vier wedstrijden, maar niet het eindklassement. Dit overkwam Ingolf Mork, Yukio Kasaya, Karl Schnabl en Toni Innauer. Sven Hannawald is de enige die ooit alle vier de wedstrijden wist te winnen (2002).

In de historie zijn er slechts een paar Nederlandse deelnemers geweest. De eerste was Gerrit-Jan Konijnenberg, die in 1987 zijn debuut maakte in Garmisch. Hij werd kansloos 112e en laatste. Het seizoen daarop sprong hij alle vier de wedstrijden. Hij werd eenmaal laatste, en de overige drie wedstrijden kon hij alleen de Britse fladderaar Eddie "the Eagle" Edwards (zie foto hieronder) achter zich houden. In de eindstand na vier wedstrijden was hij 132e, met achter zich alleen springers met slechts één gesprongen wedstrijd.

In de daaropvolgende jaren werd het aantal deelnemers sterk ingeperkt, en moesten er kwalificaties worden gesprongen. Toch slaagden er nog twee Nederlandse skispringers in deelname af te dwingen aan een Vierschansentoernee-wedstrijd. Op Nieuwjaarsdag 2001 sprong Jeroen Nikkel naar de 46e plaats in Garmisch, en de Oostenrijkse Nederlander Ingemar Mayr was zelfs 38e in Innsbruck. Het seizoen daarop deed Mayr aan drie wedstrijden mee (alleen Garmisch niet), en werd 48e in de eindstand. Op 6 januari 2003 werd hij 46e in Bischofshofen, het laatste Nederlanse optreden.

Het Nieuwjaarsspringen wordt dit jaar overigens voor de laatste keer op de Olympiaschanze gehouden. De schans, die oorspronkelijk stamt uit 1921 en in 1936 dienst deed bij de Olympische Spelen, is al etterlijke malen verbouwd maar wordt nu definitief neergehaald om plaats te maken voor een nieuw exemplaar.

Overig

permalink | plaats reactie |

Reacties