Hoe twee Olympische boksers prins Claus flankeerden

Door Jan van Mersbergen

In 1992 werden de Olympische Spelen in Barcelona gehouden. De enige Spelen waar ik zelf bij ben geweest.

De stad was keurig opgeknapt, straten opnieuw geasfalteerd, bewoners werd gevraagd een geel-rood gestreepte Catalaanse vlag aan hun balkon te hangen zodat het was alsof de wasvrouw van Go Ahead Eagles of van KV Mechelen naar Barcelona verhuisd was, hoeren en zwervers waren massaal naar het gehate Madrid gestuurd, bij Barcelonette was een fraai Olympisch dorp gebouwd en op de Montjuic lagen onder andere het waterpolostadion en een wedstrijdzwembad, locaties die goed aansloten bij de temperatuur.

Ik logeerde vlakbij de Diagonal. De marathon kwam praktisch langs mijn logeeradres. Maar mijn weten heb ik twee lopers in een oranje hemd voorbij zien draven, onder wie Bert van Vlaanderen. Ik heb hem wel aangemoedigd maar moet bekennen dat ik zijn naam op heb moeten zoeken en misschien heb ik hem toen wel Gerard of Marti of Greg genoemd. Hardlopen is niet mijn sport, zeker niet de langere afstanden.

Wat ik me van dat jaar wel goed herinner was de overwinning van Ellen van Langen, het zilver van de Nederlandse volleyballers, en het Dreamteam van Amerika - de basketballers die met twee vingers in de neus kampioen werden en die ik in een enorme bus door de straatjes van Barcelona heb zien gaan: achter ieder raampje een reus, allemaal op een eigen bank, allemaal donker, op een speler na: Larry Bird. Wat me ook bijgebleven is, is het verbijsterende feit dat naast de eindeloze herhalingen van een juichende Fermin Cacho, de Spaanse atleet die de 1.500 meter hardlopen won, op de Spaanse televisie nagesynchroniseerde afleveringen van Zeg eens Aaa getoond werden. Maar dat was niet specifiek voor deze Olympische Spelen op touw gezet.

Laatst kwam ik op een prikbord een foto tegen met daarop de Olympische ploeg van 1992. Hij is gemaakt op het bordes van Huis ten Bosch, voor de huldiging van de medaillewinnaars. In het midden staat prins Claus en hij wordt geflankeerd door twee boksers. Aan zijn linkerzijde staat Arnold Vanderlijde, rechts naast Prins Claus staat een man met een snor: Orhan Delibas. Verder herken ik op de foto geen enkele andere sporter. De dame rechts, is dat Ingrid Haringa of Monique Knol? Zij wonnen allebei een medaille. De man achter prins Claus, is dat Theo Meijer, de zwaargewicht judoka die brons won? Ellen van Lange is niet te zien. De jonge Erik Dekker en een eveneens jonge Leon van Bon zijn ook nergens te bekennen. Koningin Beatrix ook niet. Maar wel de twee boksers.

Arnold Vanderlijde was destijds 29 en hij was Nederlands bekendste (amateur)bokser in die tijd. Hij had al twee keer eerder deelgenomen aan een Olympiade en won in Barcelona zijn derde Olympische bronzen plak op rij. In de strijd om een finaleplaats verloor hij van de Cubaanse gigant Felix Savon. Vanderlijde is welbespraakt, heeft een zachte G en was ook in spelletjesprogramma''s op televisie een gentleman, dus dat hij naast Beatrix stond was niet vreemd.

Ondanks zijn snor was Orhan Delibas een broekie tussen grote Olympische sporters zoals fenomeen Van Langen en de volleyballers die internationaal doorbraken en sowieso groot van postuur zijn. Delibas was toen 21, ik ook trouwens. Hij is niet zo groot, had beduidend minder aandacht van televisie, radio en kranten gekregen dan de andere medaillewinnaars, en waarschijnlijk hoorden de meeste televisiekijkers en krantlezers pas na zijn zilveren medaille voor het eerst zijn naam. Maar Delibas stond wel schouder aan schouder met de Prins.

Twee boksers die Claus flankeren, hoe kregen ze dat voor elkaar?

Ruud van der Linden was bij eerdere Olympische Spelen trainer van de boksploeg en in 1992 was hij bij de bordesscène aanwezig als fotograaf voor de Telegraaf, een beroep dat hij naast het trainen een levenslang uitoefende. Zowel bij boksen als bij fotografie zijn timing en plaatsing cruciaal.

Van der Linden kende het protocol en briefde dit door aan Vanderlijde en aan de onervaren Delibas. Na de ontvangst door het NOC in Hotel Promenade in Den Haag vertrokken de sporters per bus naar Huis ten Bosch waar de Koningin en haar man met hen een onderhoud hadden, zoals dat heet. Aansluitend kreeg de pers tien minuten de tijd om foto''s te schieten, op het bordes.

Van der Linden had tegen de boksers gezegd: ''Er zijn drie deuren. Door de middelste deur wordt het bordes betreden. Zorg dat jullie bij die deur staan, dan kunnen jullie aan weerskanten van het Koninklijk paar blijven en als je dat volhoudt dan staan jullie straks netjes vooraan en heb ik een goeie foto.''

De deuren gingen open. Vanderlijde en Delibas hadden hun posities ingenomen en het gezelschap schuifelde het bordes op, Vanderlijde aan de ene en Delibas aan de andere kant van prins Claus. Waar heldin Ellen van Langen is en waar Koningin Beatrix is, ik weet het niet, maar de boksers poseerden, er werden foto''s geknipt en het gezelschap ging weer naar binnen. Ruud van der Linden had zijn foto en die hangt nu in de hal van de boksschool Albert Cuyp, temidden van een heleboel andere foto''s, die ook allemaal hun een eigen verhaal hebben

Boksen

permalink | plaats reactie |

Reacties