Six Nations Rugby: Ierse velden

Gisteren verloor Ierland zijn eerste wedstrijd in de nieuwe rugbytempel van Dublin: Croke Park. Meer dan 85 duizend toeschouwers zagen tijdens het Six Nations-toernooi tegenstander Frankrijk in de slotfase via een try van winger Vincent Clerc langzij komen. Mooie wedstrijd. Nog mooier stadion!

Het Ierse rugby gaat de laatste jaren steeds beter, hoewel de Ieren in 1985 voor het laatst de Six Nations wonnen. Twee jaar geleden werd regerend wereldkampioen Engeland verslagen, zonder Jonny Wilkinson, weliswaar. Dat was op Lansdowne Road (zie foto boven artikel) in hetzelfde Dublin. Vergeleken met het nieuwe stadion heeft Lansdowne Road nu iets weg van de stadions die je in de Eerste Divisie (voetbal) ziet, maar vergis je niet, Lansdowne Road bood plaats aan bijna 50 duizend mensen.

Hoe anders zag het rugbyveldje eruit waar ik in 1998 een potje Sevens rugby zag in het zuidwesten van Ierland. Het was in Kinsale, een plaatsje aan de kust waar je de regen al van over zee aan ziet komen zodat je voldoende tijd hebt een pub op te zoeken om een goeie Irish Stew met Guinness naar binnen te werken. Er was een gezellige kantine en langs het veld lag een kleine tribune en een scorebord met daarachter niks dan Ierse heuvels. Aan de andere kant was ergens de zee, niet ver weg, want de lucht was zilt en na een tijdje in de regen te hebben gestaan proefde je het zout op je lippen.

Het deed me denken aan het velden van de zaterdagamateurs waar ik vroeger gevoetbald heb: Achilles Veen, NOAD (Nooit Opgeven Altijd Doorgaan), Brakel. Die velden liggen in het rivierengebied, met uitzicht op de polder en achter een van de doelen de Waal, waar zo af en toe een vrachtschip voorbij voer. Magnifieke locaties, zo ook het veldje in Kinsale.

Dit soort voetbalvelden, vastgelegd in het fotoboek van Hans van der Meer (die ooit met zijn trapje aan kwam lopen bij een uitwedstrijd van mijn eigen voetbalteam bij buurclub DVVA in Amsterdam), verschillen in Nederland echter zo van stadions als de Kuip of de Arena, dat mij een vreemd gevoel bekroop toen ik de drie plaatjes van de Ierse rugbyvelden naast elkaar legde. Eigenlijk verschilden ze niet zo veel van elkaar, die veldjes. De sfeer die ik op een miezerige zomerdag in Kinsale proefde was namelijk dezelfde als de sfeer die ik gisteren op de BBC zag, in de samenvatting van de Six Nations wedstrijd tussen Ierland en Frankrijk.

Het koesteren van de sfeer van de kleine veldjes, waar de sport begint is tekenend voor rugby. En die sfeer zelfs in een enorm stadion als Croke Park (zie foto hierboven) weten te handhaven, is een wereldprestatie.

Rugby

permalink | plaats reactie |

Reacties