De serie: Europa Cupwinnaars uit kleine voetballanden

26-2-2007

Door Jan van Mersbergen

De eerste wedstrijden van de achtste finales van de Champions League zitten er weer op en als liefhebber van underdogs doen de namen van de clubs en de uitslagen van deze wedstrijden me pijn. Waar zijn de kleine clubs? De verrassingen? Alleen Lille is een vreemde eend, maar die verloren dan ook hun thuiswedstrijd tegen het grote Manchester. Verder zijn het allemaal grote clubs die nog meedoen.

Voetbal is geen sport voor de kleintjes. Hoeveel verschillende landen zijn er wereldkampioen geworden? Zeven. Met Uruguay erbij en dat is al heel erg lang geleden. Ik voorspel nu alvast dat in 2010 een van deze landen zal winnen. Behalve Uruguay natuurlijk.

Statistieken van het Europese clubvoetbal geven hetzelfde beeld. Van de 125 edities van alle Europese voetbaltoernooien voor clubteams (Champions League, (voorheen Europacup I), de Europacup voor bekerwinnaars Europacup II en de UEFA Cup (III)) werden er slechts 19 gewonnen door voetbalclubs uit kleine voetballanden. Een groot aantal cups ging naar Spanje, Italië, Engeland en Duitsland. Ook Portugal is geen klein voetballand (4 x Europacup I gewonnen) en Nederland (6 x Europacup I, 4 x UEFA) ook niet.

Kleine landen zijn: België, Zweden, Schotland, Roemenië, Turkije, Rusland, voormalig Joegoslavië, Oost Duitsland. Allemaal haalde ze een overwinning, sommige landen een paar. Frankrijk is gek genoeg een voetbaldwerg met één Champions League (Olympique Marseille) en één Bekerwinnaars Cup (Paris Saint Germain). Ook opvallend: Griekenland - een middelgroot voetballand, regerend Europees kampioen, met bekende clubs als Panatinaikos en Olympiakos Pireaus- heeft nog nooit een Europacup gewonnen.

Voor clubs uit de kleine landen is een Europacupoverwinning een unicum. De dag van de finale is een dag der overwinning die nooit vergeten zal worden. In deze serie laat ik mijn licht schijnen op deze clubs, met dat ene glorieuze team en die paar legendarische spelers.

Vandaag: Rode Ster Belgrado, Europa Cup I 1991

29 Mei 1991 is dé dag voor Rode Ster. De Servische club won na strafschoppen van Olympique Marseille in de finale van de Europacup I, het enige clubteam uit voormalig Joegoslavië dat dat presteerde.

Rode Ster werd in 1945 opgericht door de communisten. Ze spelen in het rood-wit gestreept, verticaal. De rivaal uit dezelfde stad is Partizan, spelend in het zwart-wit gestreept. Het Ajax en Feyenoord van de Servië. Derby''s tussen deze clubs leveren spektakel, maar ook rellen en geweld. Deze wedstrijden worden ''de eeuwige derby''s'' genoemd.

In de aanloop naar het succesjaar 1991 werd een prachtig team gebouwd. Darko Pancev en Dejan Savicevic kwamen over van rivaal Partizan. Robert Prosinecki kwam van Dinamo Zagreb. Hij gold toen als een afgedankte speler, geheel ten onrechte. Uit de eigen jeugd kwamen keeper Stevan Stojanovic, Slobodan Marovic, Vlada Stosic, Vladimir Jugovic en reservekeeper Zvonko Milojevic. Ervaring werd binnengehaald door Miodrag Belodedic van Steaua Boekarest te kopen, waarmee hij in 1986 de Europacup I had gewonnen. Uit Levante werd Dragisa Binic teruggehaald. Sinisa Mihajlovic kwam over van Vojvodina, waar ook topcoach Ljupko Petrovic vandaan kwam. Een rustige, hardwerkende succesvolle man die goed met grote sterren om kon gaan.

Het team stond, het spel kon beginnen. Rode Ster versloeg in de eerste ronde overtuigend Grasshoppers, maar voor het zover was moest Rode Ster eerst keer hard onderuit gaan, tegen 1.FC Köln. Die wedstrijd het jaar ervoor wordt gezien als de ommekeer, waarna het naïeve van Rode Ster eraf was en er voor het resultaat gespeeld werd.

In de tweede ronde ging Glasgow Rangers er na een gelijk spel in Schotland er in Belgrado met 3-0 af. De kwartfinale tegen Dinamo Dresden eindigde twee maal in 3-0 waarna de halve finale tegen het grote Bayern München wachtte. Net als de dubbele confrontatie van Ajax in 1995 werd tegen Bayern de wedstrijd gespeeld waar het om ging. In München werd er met 1-2 gewonnen. Bayern nam de leiding en alles leek zijn gewone Bayerse gang te gaan, tot Pancev gelijk maakte en daarna Dejan Savicevic - naar in de kracht van zijn leven Bayern verdediger Koller met een fantastische sprint kansloos liet en de winnende scoorde.

In het eigen Marakana stadion nam Rode Ster een 1-0 voorsprong. Het was de wedstrijd van de grote Sinisa Mihajlovic, hij scoorde - natuurlijk - uit een vrije trap. Toch wisten de Duisters de wedstrijd te kantelen. Ze maakten er 1-2 van. Uitschakeling hing in de lucht. Toen was het de beurt aan wederom Mihajlovic wiens lage voorzet twee minuten voor tijd door Augenthaler in eigen doel werd gewerkt. Hier beelden. Let op het juichen, ze zijn door het dolle heen:

 

De finale tegen Olympique Marseille was voor de neutrale toeschouwer teleurstellend, met 0-0 na verlenging en 5-3 met penalties. Het opvallendste detail was dat sterspeler Stoicovic een jaar eerder Rode Ster ingeruild had voor Marseille om Europese bekers te gaan pakken. De geschiedenis keerde zich tegen Stojcovic. Ook bij Marseille in de basis: de Engelse sterspeler Chris Waddle. Hier beelden van de beslissende strafschop van Darko Pancev in Bari en wat er daarna gebeurt met de supporters uit Belgrado op de tribune:

.

Die vlaggen zijn nog heel lang heen en weer gezwaaid die avond en nacht.

---

Reacties

Plaats reactie

Naam *
E-mailadres
Website
Bericht *

---