Historische rugbyconfrontatie in Ierland

Afgelopen Zaterdag was het dan zover: Rugger at Croker ( er werd rugby gespeeld op Croke Park). Dat was een kleine week daarvoor ook al gebeurd, toen de Ieren in de slotfase van een Six Nations- wedstrijd verloren van de Fransen. Zaterdag jongstleden was echter een opmerkelijke dag in de historie van Ierland: de Engelsen speelden voor het eerst in de geschiedenis op Croke Park.

Hier is de voorgeschiedenis van deze wedstrijd te zien:

Ik heb de wedstrijd samen met een Ierse vriend gezien. We zaten ruim voor aanvang van de wedstrijd klaar op de bank voor de beeldbuis. Voordat de wedstrijd begon was er een voorbeschouwing, met ook prachtige beelden vanuit Croke Park. De Ieren zongen er stemmig op los, en de Ierse gabber raakte direct al hevig geëmotioneerd toen hij The fields of Athenry door het stadion hoorde klinken. Het is een weemoedig lied over Ieren die tijdens de aardappelhongersnood in de negentiende eeuw door de Engelsen op transport worden gezet naar strafkolonie Australië.

Ik wil u dit lied niet onthouden:

By a lonely prison wall
I heard a young girl calling
Micheal they are taking you away
For you stole Trevelyn''s corn
So the young might see the morn.
Now a prison ship lies waiting in the bay.

Low lie the Fields of Athenry
Where once we watched the small free birds fly.
Our love was on the wing we had dreams and songs to sing
It''s so lonely ''round the Fields of Athenry.

By a lonely prison wall
I heard a young man calling
Nothing matter Mary when your free,
Against the Famine and the Crown
I rebelled they ran me down
Now you must raise our child with dignity.

Low lie the Fields of Athenry
Where once we watched the small free birds fly.
Our love was on the wing we had dreams and songs to sing
It''s so lonely ''round the Fields of Athenry.

By a lonely harbor wall
She watched the last star falling
As that prison ship sailed out against the sky
Sure she''ll wait and hope and pray
For her love in Botany Bay
It''s so lonely ''round the Fields of Athenry.

Low lie the Fields of Athenry
Where once we watched the small free birds fly.
Our love was on the wing we had dreams and songs to sing
It''s so lonely ''round the Fields of Athenry.

Na de Engelsen betraden de Ieren het veld. Croke Park veranderde in een heksenketel. De Engelsen stonden klaar voor het volkslied:

Nadat God Save The Queen was afgelopen was het een fractie van een seconde stil. Mijn Ierse maat zei daarop, met vochtige ogen:

"Mar feicfeadh m''athair an match idir Eire agus Sasana inniu beadh se tinn sa cheann."

Mijn Gaelic is niet best, dus ik vroeg wat hij aan het uitkramen was. Hij zei: "My father would turn in his grave."

Juist. Iers manspersoon was niet blij. Toen werd het volkslied van Ierland ten gehore gebracht: Amhrán na bhFiann (A Soldier''s Song), een gezellig liedje over strijdbare Ieren.

Mijn Ierse bankgenoot sprong meteen overeind en begon in het Gaelic mee te blèren. Leuk, maar onverstaanbaar.

Emoties, emoties, emoties. Dan de wedstrijd zelf. Daar kan ik kort over zijn: de Engelsen werden afgedroogd door de Ieren. Uiteindelijk wonnen de Kelten met 30 punten verschil: het werd 43-13 voor de Ieren. De hele avond zong mijn Ierse gabber:

"Soldiers are we
Whose lives are pledged to Ireland
Some have come
From a land beyond the wave
Sworn to be free
No more our ancient sire land
Shall shelter the despot or the slave."

Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties