Voetbal. De serie. Europa Cupwinnaars uit kleine voetballanden: Celtic

Vandaag: Celtic, Europa Cup I 1967

Celtic werd in 1887 opgericht door een heuse katholieke broeder, om geld in te zamelen voor de katholieke gemeenschap in het oosten van Glasgow. Voor er weer discussies over een jaartal ontstaan, het logo van Celtic vermeldt 1888, dat ziet er mooier uit en bovendien werd er pas in dat jaar voor het eerst daadwerkelijk gevoetbald, vandaar.

In 1967 haalde Celtic de finale van de Europacup I. Het speelde tegen Inter Milan. Een grotere tegenstelling is niet denkbaar. Inter. Ze draaien inmiddels weer uitstekend, toch is het een van de vervelendste clubs die in Europa actief zijn. Ze kopen Figo. Zegt al genoeg. Verder: cattenaccio, lelijke shirtkleuren, de tandem Jonk - Bergkamp begon na een enkel seizoen bij Inter aardig te roesten... Dat dus.

In die tijd geen poules, geen flauwekul. Centic versloeg Zurich, in de tweede ronde ging Nantes er met tweemaal 3-1 aan, in de kwartfinale werd Vajvodina uit Novi Sad in het toenmalige Joegoslavië verslagen en in de halve finale was Celtic te sterk voor Dukla Praag. Niet echt aansprekende tegenstanders. Inter had in de kwartfinale Real Madrid zowel uit als thuis verslagen (1-0 en 2-0). Toen de finale in Lissabon.

Al na zes minuten scoorde Sandro Mazzola de 1-0 voor Inter. Een ramp voor de wedstrijd. Dat werd achteroverleunen en na een uurtje of wat de 2-0 na een counter in het netje leggen. Klaar. Maar Celtic vocht terug. Tommy Gemmell maakte na een uur de 1-1, vanaf de zestien. Prachtige goal. En een paar minuten voor tijd barstte in Glasgow het feest los na de 2-1 van Steve Chalmers. Het dreigen van de linksbuiten is vooral prachtig. Functioneel bovendien.

Op het Engelse eiland weten ze filmpjes te maken die de geschiedenis laten herleven. Met een muziekje, prachtige beelden en sfeer:

''The greatest team ever. We shall never forget.''

Kippevel!

Voetbal

permalink | plaats reactie |

---

Reacties

Gr.R.: Overigens, ook vermeldenswaardig: van de 11 spelers kwamen er 10 uit Glasgow en eentje uit een dorp uit de buurt. Kom daar nog maar eens om, tegenwoordig...
geplaatst op: 7-3-2007 0:37:49u. | website

Jan: Historisch? Een bericht uit 1967!
geplaatst op: 5-3-2007 15:24:19u. | website

Micha: Kom, kom Frank, beetje ironie moet kunnen.
geplaatst op: 5-3-2007 15:18:31u.

Frank G: Kort door de bocht is OK, feitenonderzoek is mekkeren, is dit nog wel een historische weblog?
geplaatst op: 5-3-2007 14:59:34u.

Jan: Natuurlijk is dat kort door de bocht, de tekst spreekt voor zich. Kan het niet helpen, Inter, daar lopen de koude rillingen van over mijn rug, ondanks die legendarische backs...
geplaatst op: 4-3-2007 18:26:50u. | website

Wout Visser: Inter Milaan was in 1967 al over zijn hoogtepunt heen. Na twee Europacup-1's in 1964 (goede finale) en 1965 (verregende finale) was de toonaangevende Italiaanse ploeg afgezakt naar haar laffe, beruchte catenaccio: met negen veldspelers het eigen doel dichtspijkeren en via een messcherpe counter scoren. Er waren in die tijd zelfs mensen, die het einde van de voetbalsport voorspelden. De finale tegen Celtic van 1967 verliep in het begin precies volgens Inter's wensen: een vroege voorsprong, waarna het blauw-zwarte doel vakkundig werd dichtgemetseld. Celtic trok zich er niets van aan, en ging gewoon beuken: onophoudelijk, aanval na aanval, steeds in het hoogste tempo. Gaandeweg de tweede helft begon het catenaccio onder dit geweld te kraken. Hierdoor is Celtic - Inter één van de boeiendste Europacup-1 finales ooit. Met een klinkend happy end: het positieve aanvallende voetbal van de Schotten had gewonnen. Celtic's 2-1 doorbrak de zeer zwarte magie van het catenaccio, dat voetbalminnend Europa een paar jaar in zijn wurggreep had gehouden. De vreugde en opluchting buiten Italië was enorm.
geplaatst op: 4-3-2007 17:47:18u. | e-mail

Jurriaan van Wessem: Ho Jan, ik zal niet mekkeren (hoewel historici die aan feitenonderzoek doen natuurlijk niet mekkeren maar met hun vak bezig zijn), maar ga je niet erg kort door de bocht met Inter. Ik ben zelf zeker geen fan van die club, maar dat team was wel een echt wereldelftal, met revolutionair aanvallende backs (b.v. Facchetti) en een paar sierlijke spelers (Mazzola, Suarez en Corso). En om die ploeg te verslaan na een achterstand maakt je legendarisch, en dat is wat de Lisbon Lions zo befaamd maakt. Bijzonder aan deze finale is dat hij overdag werd gespeeld en dat eindelijk een Britse ploeg de Latijnse hegemonie doorbrak. Overigens had Ajax die halve finale tegen Celtic kunnen spelen, maar ja die ploeg schakelde wel Liverpool uit maar werd verslagen door dat niet aansprekende Dukla. Een naam had je wel mogen noemen: manager Jock Stein, de vader van dit pure Schotse team.
geplaatst op: 4-3-2007 17:13:36u. | e-mail

Plaats reactie

Naam *
E-mailadres
Website
Bericht *

---