Het mysterie van het Belgische voetbal en Eric Gerets

9-4-2007

Het hoogtepunt van het Belgisch voetbalelftal was in 1986 op het WK in Mexico. Het grote raadsel van het Belgisch voetbalelftal is de bijnaam van Eric Gerets: De Leeuw van Vlaanderen.

 

Daar gaat hij: Maradona. Zoveel schoonheid hebben we nooit gezien
 

Door Wout Visser

Al in de eerste minuut van België - Argentinië deed Maradona van zich spreken door een overtreding op aanvoerder Jan Ceulemans. We schrijven 25 juni 1986, België - Argentinië, de halve finale van het WK 1986 in Mexico.

Deze halve finale is het hoogste wat het Belgische voetbal ooit heeft bereikt. Dat gebeurde met een goed, internationaal ervaren elftal, gekneed door meestertrainer Guy Thijs. En Argentinië? Ach ja, dat was in 1986 ook goed  -  als je de 25-jarige Maradona even niet meetelt.

België speelde behoudend, loerend op de counter. Argentinië mocht aanvallen, maar dat lukte niet over de zijkant. België''s ijzersterke vleugelverdedigers Gerets en Renquin stuwden hun aanvallende tegenstanders steeds naar het midden, waar hun ploegmaten Grün en De Mol de rest deden. Wel was er in de 8ste minuut een loeihard afstandsschot van Maradona, waar keeper Jean Marie Pfaff alle moeite mee had. De rebound werd in het Belgische doel gewerkt, maar dat gebeurde volgens de Mexicaanse scheidsrechter Marquez met de hand. Duidelijk was het allemaal niet, maar na Maradona''s ''hand van God'' in Argentinië''s kwartfinale tegen Engeland riskeerde de arbiter geen nieuwe internationale rel.

 

 

Spektakel zonder weerga: België - USSR in de tweede ronde van het WK 1986. Na verlenging werd het 4-3 voor de Rode Duivels. In drie delen
 

 

Nog altijd 0-0 dus, en het behoudende België mikte steeds meer op een verlenging met penaltyschieten. Maradona viel minder op, speelde gedoseerd in dienst van zijn elftal, en trok gaten voor zijn medeaanvallers. Gaandeweg de eerste helft werden de Belgen zelfs wat sterker, en zagen een paar goede aanvallen in twijfelachtig buitenspel smoren. 

Bij de rust 0-0, en België had hoop. De Argentijnen waren met goed positiespel in bedwang gehouden, dus dat moest in de tweede helft ook kunnen. Het Belgische sprookje duurde tot de 52ste minuut. Toen werd Maradona flitsend op het juiste moment aangespeeld, waarna hij met twee verdedigers naast zich weergaloos de 1-0 binnentikte. Elf minuten later scoorde Maradona nog fraaier, na een indrukwekkende solo langs drie tegenstanders.

Daarmee was België - Maradona gespeeld. De Belgische spelers beseften dat het voorbij was, de Argentijnen dachten al aan de finale. Er was nog één Maradona-moment, toen de Argentijnse maestro zijn ploeggenoot Valdano knap voor het Belgische doel zette. Dat alleen verdedigd werd door Eric Gerets, de rechtsback van PSV. Valdano miste. Kort voor tijd moest de Argentijnse keeper Pumpido nog gestrekt naar de bovenhoek, zijn eerste en enige serieuze test van deze wedstrijd.

Twee vleugelverdedigers

We hebben speciale aandacht voor Eric Gerets en Michel Renquin, de vleugelbacks die zo sterk bijdroegen aan België''s fraaie vierde plaats op het WK 1986.

Eric Gerets

Gerets  bouwde van 1972 tot 1983 aan zijn carrière bij Standaard Luik, dat in die jaren onder meer werd getraind door Ernst Happel en Raymond Goethals. In 1983 ging de 29-jarige rechtsback naar AC Milan, maar daar was de vreugde van korte duur: Gerets werd mede schuldig bevonden aan een omkoopschandaal inzake de competitiewedstrijd Standaard Luik - Waterschei van 8 mei 1982. Hij werd een jaar geschorst, en kon bij zijn Italiaanse werkgever vertrekken. Na zijn schorsing keerde Gerets terug bij het bescheiden MVV uit Maastricht, waar hij na een seizoen door PSV werd weggekocht. Mede door zijn altijd aanwezige inzet werd Eric Gerets een van de beste spelers die de Eindhovense club ooit heeft gehad. Hij won in 1988 met PSV de Europacup voor Landskampioenen  -  als eerste, en volgens mij enige Belgische voetballer.

Eric Gerets speelde van 1975 tot 1991 zes en tachtig keer in het nationale elftal van België. Afgezien van de vierde plaats in 1986, waren België''s beroemdste wapenfeiten uit die tijd de verloren EK-finale van 1980 en de 1-0 zege op Argentinië op het WK 1982. Ook mag Oranje''s uitschakeling in de kwalificatie voor het WK 1986 genoemd worden: Gerets gaf de voorzet waaruit Grün het vonnis over Nederland voltrok. Later werd Gerets een behoorlijk succesvolle trainer, onder meer bij PSV.

Michel Renquin

Ook Renquin speelde bij Standaard Luik, van 1974 tot 1981. Toen vertrok de toen 25-jarige linksback naar Anderlecht, om een jaar later door te verhuizen naar Servette Genève. Renquin keerde nog terug bij Standard, en vertrok weer naar Zwitserland. Hij beëindigde zijn carrière in 1989, met 55 interlands op zijn naam. Daarna was hij als trainer actief, hoofdzakelijk in Zwitserland.

Raadsel Tenslotte nog een Belgisch raadsel over Eric Gerets. De rechtsback had als bijnaam ''De Leeuw van Vlaanderen'', hoewel hij niet uit Vlaanderen kwam. En ook nooit voor een Vlaamse club heeft gevoetbald. Wie kan dat uitleggen?

---

Reacties

---