Het zijn de Europees kampioenen van 1988. Respectievelijk Joop Hiele, Wim Koevermans, Hendri Krüzen, Wilbert Suvrijn, Sjaak Troost en Aron Winter.

In 1988 kwamen ze amper aan spelen toe, toch werden ze Europees Kampioen. Amper is nog licht uitgedrukt, alleen Suvrijn speelde de laatste vier minuten mee, tegen Engeland. Hij kon even meedoen omdat Marco van Basten een publiekswissel kreeg na zijn drie treffers.

Maar zoals u weet, het gehele team werd kampioen, en dus ook deze spelers. Nou ja, spelers..? Zitvleesexperts!

Bijna twintig jaar geleden ging alles anders. Sterspelers werden namelijk gewoon opgeroepen en ze speelden. Altijd.

De vijf wedstrijden van Nederland kenden een vast stramien.

Op doel: Hans van Breukelen. De achterhoede werd gevormd Berry van Aerle, Ronald Koeman, Frank Rijkaard en Adri van Tiggelen. Geen enkele keer is er in deze achterhoede gewisseld. Geen blessures. Ook geen schorsingen. Van Breukelen kreeg tegen Duitsland in de halve finale een gele kaart en in de finale ontving Van Aerle geel. Dat was het.

De middenvelders waren: Jan Wouters, Gerald Vanenburg, Arnold Mühren en Erwin Koeman. De laatste twee werden een aantal keer gewisseld, voor de aanvallers John Bosman of Wim Kieft, wanneer dat nodig was, bijvoorbeeld toen Nederland lang op 0-0 stond tegen Ierland. In de eerste (verloren) wedstrijd tegen de Sovjet Unie speelde Erwin Koeman niet. Van Basten zoals u weet ook niet. Wel stonden John van ''t Schip en John Bosman de eerste wedstrijd in de basis.

Voorin speelden Ruud Gullit en Marco van Basten. Ook dat was na de eerste wedstrijd duidelijk. Een degelijk soort 4-4-2, zonder veel omzettingen. In de finale wisselde Michels zelfs helemaal niet.

En de bankzitters? Die kenden hun plek. Geen onvertogen woord. Hulde hiervoor! Want wat is er moeilijker? Een afzwaaier van Arnold Mühren op doel rammen en het geluk zijn werk laten doen, of 450 minuten in een dug-out zitten? Laat die afzwaaiers maar komen.

Aan de andere kant denk ik dat het genieten was, die wedstrijden bekijken vanaf de beste plek in het stadion, zonder te hoeven betalen, zelfs zonder je veters te hoeven strikken. En daarna ook feest vieren.

In een tijd waarin met gemak elf* Nederlandse voetballers te noemen zijn die niet voor Oranje opgeroepen worden, op de bank zitten of een minuut of vijf mee mogen doen, maar samen wel een heel redelijk elftal kunnen vormen, is het bovenstaande misschien een idee. Of zal het toeval zijn dat Nederland toen won?

* Uit respect voor de huidige bondscoach zijn de namen voorlopig nog geheim.