Premie voor sportheld: 100 vrouwen om het bed mee te delen!

Door Jurriaan van Wessem

Veertig jaar had stadstaat Korinthe het zonder olympisch kampioen moeten stellen, maar toen kwam superatleet Xenophon! Na afloop van de Spelen ontving hij als dank voor zijn sportprestaties van Korinthe een premie, die bestond uit 100 dames waarmee hij het bed mocht delen. Da’s nog eens wat ander dan de fiets die Fanny Blankers-Koen ontving voor haar prestaties tijdens de Spelen van Londen in 1948.

Topsportlievende bevolking

De Korinthiërs waren zeer topsportlievend, maar vreemd genoeg bracht de stad zelden een echte kampioen voort. Deze tekortkoming leidde tot uitzinnige taferelen wanneer er wel eens een eigen held met een overwinningskrans naar huis kwam. De Korinthische sportliefhebbers leefden decennia achter elkaar met eenzelfde frustratie als de Engelse tennisfans die elk jaar tevergeefs hopen op een landgenoot als winnaar van Wimbledon. Maar plotseling was er hoop, omdat de zoon van de laatste Korinthische kampioen in Olympia (Thessalos) een enorm hardlooptalent bleek. Deze Xenophon maakte naam in het voorjaar van het 466 v. Chr. door de stadionloop (ongeveer 200 meter) en de diaulos (400 meter) te winnen tijdens de Isthmische Spelen. Deze dubbeltriomf enkele maanden later wist te herhalen in het stadion van Delphi. Veel Korinthiërs waren hem bij die gelegenheid achterna gereisd. Op de terugreis speculeerden ze al over een eventuele Olympische triomf die twee jaar later moest plaats vinden. Korinthe stond al veertig jaar droog op het heilige sportveld van oppergod Zeus sinds Thessalos de stadionloop had gewonnen.

Eigenlijk twijfelde niemand meer aan dat aanstaande succes, want Xenophon was verreweg de beste hardloper van zijn generatie. Daarbij was hij zeer sterk en behendig, een combinatie die men niet vaak aantrof. Hij blonk ook uit in discuswerpen en verspringen. In het naburige Sikyon liet hij zijn fans versteld staan door zich bij wijze van grap in te schrijven voor het worsteltoernooi en dat daarna ook nog te winnen. Enkele weken later kroonde hij zich tot worstelkampioen op het prestigieuze toernooi van Argos. In Nemea trokken alle deelnemers aan een hardloopwedstrijd zich terug toen ze hoorden dat het Korinthische talent ook van de partij zou zijn.

Xenophon wil twee olympische titels winnen

Vanaf dat moment stelde Xenophon zich tot doel om in Olympia ook de titel van de vijfkamp te winnen. Zijn trainer wist niet of dit een verstandige stap was, maar wilde hem niet dwars zitten. Het talent beloofde zijn stadgenoten dat hij twee Olympische kransen voor Korinthe zou winnen, door middel van een nog niet eerder gerealiseerde combinatie van de stadionloop-pentathlon. Vervolgens vroeg hij brutaal wat zijn stadgenoten ervoor voor over hadden, wanneer hij zou slagen in zijn schier onmogelijke missie. Ze beloofden hem een uitzonderlijke premie zonder te zeggen wat deze inhield. Er werd hem wel toevertrouwd dat hij nooit meer hoefde te werken.

Xenophon wist in ieder geval wat hij moest doen om deze premie te verdienen: winnen! In de Griekse wereld was men wel gewend dat een Olympische victorie kon betekenen dat een atleet voor de rest van zijn leven helemaal binnen was. Xenophon wist dit van zijn vader Thessalos, die jarenlang werd gevraagd om bij feestmalen aan te zitten ter meerdere eer en glorie van rijke handelaren of machtige politici. Maar Thessalos leefde vooral op aalmoezen van zijn fans en dat wilde Xenophon voorkomen. Hij besefte dat hij op het juiste moment munt moest slaan uit zijn loopbaan. Daarbij smachtte Korinthe naar het Olympische succes dat hij zou brengen.

Trainen en feesten

In de twee jaar tussen de Pythische en de Olympische Spelen trainde Xenophon zeer hard. Hij won hoofdprijzen op alle tussenliggende toernooien. Toch verweet zijn vader hem dat hij niet optimaal presteerde, omdat hij na elke overwinning uitgebreid feest vierde met zijn fans, die hem vaak overvloedig beloonden. In Athene liet hij zelfs een wedstrijd op de diaulos lopen omdat hij met zijn stadgenoten nog een victorie op de stadionloop aan het vieren was. Maar toen hij naar Olympia afreisde, verkeerde hij in de vorm van zijn leven. Hij wist dat hij werd gevolgd door een enorme supporterskaravaan uit zijn geboortestad. Toen de omroeper zijn komst in het stadion van Olympia aankondigde stond iedereen op en schonk hem een staande ovatie. De stadionloop was zoals verwacht een formaliteit. Xenophon won de wedstrijd op zijn sloffen, tenminste figuurlijk want de Grieken liepen blootsvoets over het mulle zand.

Xenophon wint!

Toen de Korinthiërs hun held als eerste over de marmeren finishlijn zagen komen, begonnen ze elkaar hartstochtelijk te feliciteren. Veertig jaar hadden ze op deze triomf moeten wachten en er waren maar weinig mannen die ook getuige waren geweest van de victorie van Thessalos. Een oorverdovend gejuich weerklonk vanaf de tribunes, toen Xenophon zijn vader uit de tribune haalde om samen met hem een ereronde te lopen. De twee mannen huilden van vreugde. Het feest duurde niet lang, want de topatleet moest zich voorbereiden op de tweede opdracht die hij zichzelf had gesteld. Voor hem was de pentathlon veel belangrijker dan de stadionloop.

Xenophon kon ook geweldig worstelen.

De volgende dag waren de grastribunes weer tot op de laatste plaats bezet. Xenophon blonk uit in alle onderdelen. Hij was de sterkste bij het hardlopen, het speerwerpen en het verspringen. De ultieme beslissing moest vallen bij een worstelduel. Zelfs de meest fanatieke fans van Xenophon hielden hun adem in want het kon nog altijd mis gaan. Niet voor niets was er nog nooit iemand in geslaagd om de vijfkamp samen met een andere wedstrijd te winnen. Maar alle vrees bleek ongegrond, want Xenophon smeet binnen een minuut zijn tegenstander tegen de grond en drukte diens schouders in het zand. Daarmee was de klus geklaard en was hij op slag de meest uitzonderlijke kampioen van Olympia aller tijden. De sportheld werd op de schouders genomen en nam na een speciale ceremonie voor de tempel van Zeus de twee kransen van olijftakken in ontvangst.

Feest en de premie

De terugreis naar Korinthe kende enkele luidruchtige onderbrekingen. Op de agora van Patras kreeg Xenophon een speciale huldiging. In Sikyon moest de stoet zelfs een dag langer blijven om de inwoners van Korinthe de kans te geven om de laatste hand te leggen aan de monumentale triomfboog die voor de sportheld werd opgericht.

Toen de tweevoudig kampioen van Olympia dan eindelijk zijn stad mocht binnengaan, leek iedereen hem te willen verwelkomen. Het stadsbestuur had een speciaal altaar achter de triomfboog laten bouwen. Daarop stonden honderd jonge vrouwen. Het stadshoofd hield een korte toespraak: “Oh grote Xenophon, alle Korinthiërs zijn zeer trots op je. En daarom willen we je speciaal belonen voor je indrukwekkende prestaties op het sportveld. Dit is de premie, die je hebt verdiend.” Daarop wees de politicus met een wijds gebaar naar de vrouwen. Xenophon stotterde een beetje: “Zijn die allemaal voor mij?” Daarop schreeuwde iedereen luid: “Ja, grote Xenophon, allemaal voor jou.”

Daarna werd er gezongen, gedronken, gegild en vooral gezoend onder de triomfboog. De premie die Korinthe zijn grootste atleet schonk bestond uit honderd hetaeren, zogenaamde priesteressen van Aphrodite. Deze vrouwen, voornamelijk tienermeisjes, werkten in dienst van de stad in de aan de liefdesgodin opgedragen tempels. De haven van Korinthe was berucht om deze vorm van tempelprostitutie. Alle jonge meisjes van de stad waren verplicht om er een paar jaar van hun leven te werken. Het was een uitzonderlijke maar ook zonderlinge premie en daarom werd er buiten Korinthe schande over gesproken.

Xenophon kreeg honderd hetaeren als inkomstenbron voor de rest van zijn leven. Het staat niet vast of hij met alle honderd vrouwen het bed deelde of dat hij vooral als pooier een belangrijke rol in het nachtleven van Korinthe kreeg. Wel betekende deze prijs het begin van het einde van zijn sportcarrière. Xenophon ging letterlijk kapot aan drank en vrouwen en zou nooit meer zegevieren. Voor Korinthe zou het weer 68 jaar duren voordat er een nieuwe Olympische triomf werd geboekt.

Nog 453 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | ga naar reacties |

Reacties