Aston Villa: de Europacup I-overwinning en nog een prijs…

Door Jan van Mersbergen 23-5-2007

Door Jan van Mersbergen

Na de reeks over Europacup I of Champions League-winnaars uit kleine landen, nu de kleine clubs uit de grote landen die ooit de Cup met de Grote Oren wonnen. Eerst Engeland. Dankzij Liverpool, Nottingham Forrest en Manchester wonnen de Engelsen in totaal negen cups. Misschien maakt Liverpool er morgen wel tien van. Arsenal en Chelsea wonnen nooit de Europacup I. Er is wel een relatief kleine club die deze beker won: Aston Villa.

 

Een mooie en hele oude club. Opgericht in 1874 in Aston, een gebied dat inmiddels bij de stad Birmingham hoort. Zoals Sloten vroeger een sfeervol plaatsje was, en nu is opgeslokt door Amsterdam. Leden van het Aston Villa Cricket team wilden in de winter fit blijven en besloten te gaan voetballen: Aston Villa F.C. was geboren.

De eerste wedstrijd was tegen het Aston Brooks St. Mary Rugby team. Er werd een helft rugby gespeeld, een tweede helft voetbal. Zo ging dat in die tijd, bij gebrek aan tegenstanders, maar een surplus aan flexibiliteit. De voetballers van Aston wisten de rugbyers in de eerste helft op 0-0 te houden waarna ze op hun terrein toesloegen: een 1-0 overwinning.

Niet alleen tegen het rugbyteam van St. Mary was Aston Villa succesvol. Villa stond aan de basis van de professionalisering van het voetbal, die in Engeland al begon aan het einde van de 19e eeuw. De FA werd opgericht, er kwam een bekertoernooi en een heuse competitie.

Na vijf landstitels in het laatste decennium van die eeuw (tussen 1890 en 1900) veroverden de mannen uit Birmingham in 1910 nog een keer de landstitel en daarna werd Villa een relatief kleine club, op de seizoenen 1980-1981 en 1981-1982 na, toen respectievelijk de laatste Engelse landstitel en de Europacup I werd binnengehaald.

Opvallend aan die Europacup I-overwinning: in negen duels (vier maal uit en thuis en een finale) kreeg Villa slechts twee doelpunten tegen, allebei gemaakt door Dynamo Berlin. Villa steunde op The Iron Defence.

In de kwartfinale werd Dynamo Kiev verslagen (0-0 en 2-0). In de halve finale ging Anderlecht eraan, ook een club met paars in het shirt, maar daarover later meer: (1-0 en 0-0). De finale tegen Bayern München (1-0) werd gespeeld in de Rotterdamse Kuip. Al met al zuinige scores, op de overwinning in de eerste ronde na, met 2-0 en 5-0 tegen Valur Reykjavik.

Hier de beelden van de wedstrijden. In elkaar gezet door een op en top Villa-fan, waarschijnlijk van oude videobanden. Vergeef hem de kwaliteit en het af en toe volledige zwart. Er zitten schitterende goals tussen. En voetbal in de meest verre en lege stadions die je je voor kunt stellen. Dat was voor mij Europacup-voetbal in de jaren tachtig. Niks geen glamour en vlaggetjes, maar voetbal op knollenvelden in het noorden of in het Oostblok, op zandvlaktes in Zuid-Europa. Maar het was een echt toernooi, met het knock-out systeem.

En Aston Villa won.

 

Het mooiste moment uit dit filmpje: hoe de scheidsrechter in de wedstrijd tegen Dynamo Berlin eigenhandig de bal goedlegt, de speler wees op de afstand, om vervolgens de weg naar het doel te kiezen.

De boodschap is duidelijk: voetballen!

Ook mooi werk, in dezelfde confrontatie: de penalty op de paal, die daarna nog gered werd door de keeper.

Glory!

En nog een prijs!

Bij deze wil ik het shirt van Aston Villa uitroepen tot mooiste voetbalshirt ooit.

In de eerste plaats omdat het genomineerd was. In de tweede plaats omdat de witte broeken, de bordeauxrode shirts met de hemelsblauwe mouwtjes en dito sokken een aardige combinatie zijn, ook gedragen voor West Ham United, Burnley en Scunthorpe. Het bordeauxrood was in eerste instantie 'chocolade'. In 1886 nam de club het besluit voortaan in chocolade met hemelsblauw te gaan spelen, een besluit dat later wijselijk werd ingetrokken. Hier een serie tenues van heel lang geleden:

 

 

1886-1887
 

 

1890-1891
 

 

1901-1915
Maar Aston Villa wint de mooiste shirt-competitie met name omdat ik alle shirts aan mijn zoontje van vier heb laten zien, in alfabetische volgorde, en die riep meteen bij het shirt van Villa: 'Die moet winnen. Die hebben paars.'

Dat is namelijk zijn lievelingskleur. Ik kan het ook niet helpen. Zijn lievelingsdier is een garnaal. We doen ons best, echt.

---

Reacties

---