Loyaliteitskwestie? (1)

Door Jeroen Heijmans

Nee, dit is geen stukje over het gebrabbel van Geert Wilders, maar wel over Olympische sporters die voor meerdere landen uitkwamen. In totaal zijn er elf sporters die bij de Olympische Zomerspelen Nederland én een ander land vertegenwoordigden(*). Vandaag de zes sporters die eerst voor een ander land uitkwamen dan Nederland, morgen de vijf die niet langer voor ons land uitkomen.

De succesvolste van dit halve dozijn is de eerder dit jaar gestopte badmintonster Mia Audina. Als 16-jarig meisje won ze al zilver in Atlanta. In 1999 trouwde ze met de Nederlandse gospelzanger Lobman, en een jaar later kwam ze in Sydney al uit voor Nederland. In Athene won ze voor de tweede keer olympisch zilver.

Audina (links) bij haar eerste zilver, in 1996, voor Indonesië.

Twee olympische sprinters luisterend naar de naam Douglas kwamen ook in Athene uit voor Nederland, maar eerder niet. Troy Douglas kwam al 3 keer uit voor Bermuda, en Caimin Douglas sprintte in Sydney nog voor de Nederlandse Antillen. Mitch Booth was de vierde deelnemer in Athene met een sportverleden in een ander land. De oud-Australiër was Nederlander geworden om met Herbert Dercksen olympisch kampioen te worden, maar ze eindigden als vijfde in de Tornado-klasse.

De nog altijd actieve Stéphane Ganeff was in 1988 de eerste 'switcher': na twee deelnames voor België schermde hij in Seoul in het Nederlandse degenteam. In Atlanta volgde Lyudmila Arzhannikova. Als lid van het "Verenigd Team" (de vervanger van de Sovjetunie) bij de Spelen van 1992 had ze brons gehaald in het teamboogschieten. Ze kwam met haar man naar Nederland toen deze kwam te werken bij de Amsterdamse waterpoloclub 't IJ. De geboren Oekraïnse werd in 1996 in de achtste finales van de individuele wedstrijd uitgeschakeld.

(*) Lezersvraag: er waren ook twee Winter-olympiërs die dit deden. Wie?

Nog 440 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | ga naar reacties |

Reacties