NEC tegen FC Barcelona: een bescheiden club in de Europa Cup

Door Wout Visser 27-5-2007

Door Wout Visser

De mooiste wedstrijd van NEC uit Nijmegen, mijn favoriete club. Ik heb hier eerder over geschreven [maar dan wel heel lang geleden, Jurryt] , maar haal het onderwerp weer van stal om het anti-Randstad-gehalte van deze site te verhogen. Jazeker, ook sport van-nabij-Duitsland kan spetteren !  

 

 

Barcelona-coach César Luis Menotti arriveert in Nederland voor de wedstrijd tegen NEC
In het seizoen 1982-'83 haalde NEC de finale van de KNVB-beker - én degradeerde uit de eredivisie. Hoewel dit op zich al uniek moet zijn in het Nederlandse betaalde voetbal, wordt het nog gekker.

De Nijmegenaren speelden hun dubbele bekerfinale tegen Ajax, en verloren die uit en thuis met 1-3. Maar omdat Amsterdam landskampioen was geworden, mocht eerste divisieclub NEC namens Nederland uitkomen in de Europacup voor Bekerwinnaars. De Europacup 2, een toernooi dat allang ter ziele is.

In NEC's allereerste Europese wedstrijd was Sportklubben Brann de tegenstander. Dit elftal uit de Noorse stad Bergen deed meer dan voetbal: het had zich eensgezind uitgesproken tegen de plaatsing van Amerikaanse kernkruisraketten in Europa. Wat in 1983 hete, actuele politiek was. Met hun voetbal waren de Noren niet veel beter dan NEC.

Nadat het in Nijmegen 1-1 was gebleven, in een slechte en slecht bezochte wedstrijd, zette NEC-trainer Pim van de Meent zijn selectie op scherp door een rel te schoppen. "Het bestuur is aan het bezuinigen en stelt tegelijk promotie-eisen. Ik mag investeren, maar dan moet het wel een speler zijn die transfervrij is, geen salaris hoeft en de ploeg meteen beter maakt", zo kraakte de Amsterdamse oefenmeester het beleid van zijn voorzitter. Het werkte, want NEC won in Noorwegen verrassend met 0-1.

Was dit resultaat al sensationeel voor een eerste divisieclub, Nijmegen kreeg een ware schok toen de volgende Europese tegenstander bekend werd: FC Barcelona, met haar sterspelers Maradona en Schuster !

 

 

Ajax won dus de beker, maar NEC mocht Europa in
FC Barcelona!

De chaos was compleet. De ruzie tussen Pim van de Meent en het bestuur sudderde voort. Vaste verdediger Frans Paymans zat al weken spoorloos in het communistische Oost Duitsland om zijn vriendin naar Nederland te krijgen. De hulptrainer kreeg ruzie met de hoofdtrainer, en nam ontslag.

Bovendien werd NEC, waar behalve de trainer en de spelers niemand in vaste dienst was, bedolven onder organisatorische problemen. Zoals een ongehoord grote vraag naar kaarten. Zoals de aanleg van honderd extra telefoonlijnen voor de massaal toestromende pers. Zoals het lenen van extra suppoosten (tegenwoordig: stewards) van De Graafschap, omdat het Goffertstadion voor het eerst sinds lange tijd vol zat.

Dankzij een Nijmeegs vriendje bemachtigde uw verslaggever een kaartje, en reisde op 19 oktober 1983 vol verwachting naar de Waalstad. Het werd een avond om nooit te vergeten.

Herinneringen…

Onderweg naar het Goffertstadion was het in drommen toestromende Nijmeegse publiek niet optimistisch. 'Wordt het 0-8 of 0-9?', was de stemming, en het maakte weinig uit dat Maradona en Schuster bij Barcelona niet zouden meespelen. Op de zwarte markt werden waanzinnige prijzen voor een kaartje betaald (clubpassen bestonden in 1983 nog niet).

In het stadion probeerden de Havenzangers de stemming te verhogen. NEC's clublied 'Weer trekken wij ten strijde, voor rood, zwart en groen', werd maar matig meegezongen. Vlak voor de aftrap was er nog een orgie van fotoflitslicht, toen Barcelona's Argentijnse trainer César Luis Menotti zich vertoonde  -  dezelfde Menotti die Argentinië in 1978 ten koste van Oranje wereldkampioen had gemaakt.

Maar toen de wedstrijd was begonnen, wreef iedereen zich de ogen uit. NEC toonde niet het minste ontzag voor zijn grote tegenstander, speelde keihard, en voetbalde op een niveau dat men zich in Nijmegen nauwelijks meer herinnerde. Al in de vierde minuut scoorde Anton Janssen 1-0. 'Het kan niet meer kapot', verwoordde mijn vriend de stemming in het volle Goffertstadion.

Daarna zette het wedstrijdbeeld zich onveranderd voort. De prima Nijmegenaren vielen onverdroten aan, op een manier waar het onthutste Barcelona duidelijk geen rekening mee had gehouden. 'Ik wist niet dat NEC zo goed kon voetballen', merkte een dame in mijn omgeving op. En de sensatie was compleet, toen middenvelder Michel Mommertz de eerste divisieclub op 2-0 zette - in de 45ste minuut, met een prachtige, steenharde en gedenkwaardige kopstoot. Het publiek, de laatste jaren niet bepaald door NEC verwend, ontplofde. De emotionele ontlading was bijna tastbaar.

Maar nog voordat het stadion was bedaard scoorde Barcelona tegen, zodat de rust met 2-1 inging. In de tweede helft stelde Barcelona orde op zaken, en kwam het klasseverschil duidelijk naar buiten. De wedstrijd was nu rommeliger, maar net zo sensationeel. In de 55ste minuut schoot de internationaal onervaren NEC-verdediger Van Rossum over zijn net zo onervaren keeper Van Cuyk in eigen doel: 2-2. De discussie over wie van beiden schuld aan dit doelpunt heeft, loopt nog altijd in Nijmegen. Later in de wedstrijd trof spits Henk Grim de Spaanse lat, en weer later kreeg de alom in Europa gevreesde voorstopper Miqueli een rode kaart. In de slotfase scoorde Urbano 2-3 voor Barcelona.

Na afloop waren de arrogante Spanjaarden verontwaardigd over het harde (en verrassend goede) spel van hun nederige tegenstander. Het leidde tot enkele heftige kleedkamerscènes. NEC kreeg in Nederland een prima pers, de armoedige clubkas werd door het volle stadion gespekt, en het vinden van goed betalende sponsors was opeens gemakkelijker geworden.

Naar Spanje

Over de uitwedstrijd maakte niemand zich illusies. De NEC'ers zagen het als een leuk reisje naar het wereldberoemde Nou Camp-stadion. Nadat Nijmegenaar Van Geenen in de eerste minuut een enorme kans had gemist, maakte een tweederangs Barcelona-elftal de klus routinematig met 2-0 af. 

Een bescheiden club in de Europacup - de herinnering leeft voort. In Nijmegen is NEC - Barcelona van 19 oktober 1983 legendarisch geworden. Buiten de Waalstad heeft de wedstrijd een onbetwistbaar vaste plaats veroverd in de kleurrijke geschiedenis van het Nederlandse Europacup-voetbal.

 

 

Saluut!

---

Reacties

---