Het Nederlands elftal op de Spelen (5)

Door Jeroen Heijmans

Het Nederlands elftal nam in 1924 voor de vierde keer deel aan de Spelen, en voor de vierde keer haalde het de halve finales. Ook werd voor de vierde keer tegen Zweden gespeeld, maar voor het eerst werd van de Scandinaviërs verloren en geen medaille gehaald.

Het olympisch voetbaltoernooi van Parijs geldt ook wel als het eerste officieuze wereldkampioenschap, met deelname uit Europa, Afrika, Noord- en Zuid-Amerika. Nederland kwam door een makkelijke zege op Roemenië (6-0) en een uitermate moeizame overwinning op Ierland (2-1 na verlenging en een slechte wedstrijd) in de halve finale. Tegenstander was Uruguay, vóór het toernooi een grote onbekende, maar door overwinningen op Joegoslavië (7-0), de VS (3-0) en Frankrijk (5-1) en sprankelend spel uitgegroeid tot de verrassing van het toernooi én bovendien favoriet voor de eindzege.

Oranje verdedigde goed tegen de Zuid-Amerikanen, en kwam in de eerste helft zelfs op voorsprong. Na een uur maakte Pedro Cea gelijk. Tien minuten voor tijd floot de Franse scheidsrechter Georges Vallat ineens voor strafschop. Niemand in het publiek had de vermeende handsbal van Evert van Linge gezien, maar de strafschop werd wel benut. Uruguay ging door naar de finale, Nederland was veroordeeld tot de strijd om het brons met Zweden.

Die wedstrijd eindigde na twee uur in 1-1. Beslissingen door strafschoppen waren nog niet uitgevonden, en de volgende dag werd de wedstrijd opnieuw gespeeld. Nederland had hier niet op gerekend, want de meeste reserves waren al naar huis afgereisd. Een vermoeid elftal verloor voor het eerst op de Spelen van een goedspelend Zweeds team, en kwam voor het eerst zonder medaille thuis.

Nog 430 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties