Wanneer kleine landen zich even groot wanen: Minispelen in Monaco!

Door Jurriaan van Wessem

Wat hebben de IJslandse zwemmer On Arnarson, de Cypriotische sprinter Prodomos Katsantonis en de Monegaskische judoka Yann Siccardi met elkaar gemeen? Ze zijn sinds eergisteren in het bezit van een gouden medaille met een olympische status. In Monaco worden deze week de Minispelen gehouden, een soort Olympische Spelen voor kleine landen in Europa in zakformaat.

De openingsceremonie, in aanwezigheid van IOC-voorzitter Jacques Rogge, had zelfs een groteske allure. Er werd zelfs in de haven onder het wereldberoemde casino een vlam aangestoken. In die haven ligt ook het Olympisch dorp, want alle atleten zijn ondergebracht op een luxe cruiseschip.

De wedstrijden, met name de teamsporten, zorgen zeker voor opwinding. En na elke dag wordt er een medaillestand opgemaakt. Voorlopig is Cyprus de grootste afnemer van de medailles, al heeft IJsland de meeste gouden plakken. En hoewel de tijden van de winnaars op de echte kenners geen indruk zullen maken, mogen de sporters zelf best trots zijn. Zo zwom On Arnarson de 100 meter vrij in een voor deze Minispelen recordtijd van 49"97, onder de magische grens van 50 seconden. En de tijd van de atleet Katsantonis op het koningennummer (100 meter) viel best mee: 10"66.

Deze Minispelen werden in 1984 bedacht in een lounge van een hotel in Pasadena, tijdens de Zomerspelen. De Olympische delegaties van Malta, Cyprus, Monaco, San Marino en Andorra zaten bijeen en vroegen zich af of het nog zin had om deel te nemen. "De kans dat we ooit een medaille zouden winnen was gering. Bij teamsporten vrijwel uitgesloten en op de individuele nummers zit er vaak niet meer in dan een veertigste plaats. We hebben toen het plan opgevat om eigen spelen te bedenken voor kleine landen. We gingen meteen met een voorstel naar Samaranch, en die bleek enthousiast. Hij zei wel dat we er verstandig aan deden om alleen met Europese ministaten te werken en niet de hele wereld erbij te betrokken. Dat zou veel te kostbaar worden. Een jaar later werden de eerste Minispelen gehouden in San Marino," legt een woordvoerder van het Monegaskische Olympisch Comité, dat dit jaar een eeuw bestaat, mij uit op een goed gevulde tribune bij het beachvolleybalveld.

Daarna werden de Minispelen elke twee jaar georganiseerd. Deze editie is alweer de twaalfde. Terwijl prins Albert, de regerend vorst van het landje maar vooral ook sportfanaat (en bobsleeheld), zijn landgenoten op het mulle zand aanmoedigt, kom ik nog meer te weten. "Samaranch heeft in 1984 beloofd dat het IOC de kosten van de medailles voor zijn rekening neemt. Het zijn echte Olympische medailles, die de winnaars krijgen."

Op mijn vraag of de landen ook sporters mogen naturaliseren, zegt de woordvoerder: "Er is een afspraak dat Monaco ook sporters mag inzetten, die hier op school hebben gezeten of tenminste drie jaar ingeschreven zijn bij een sportclub. Ze mogen dus wel een andere nationaliteit hebben. We hebben hiertoe besloten om niet de discrimineren tussen de originele Monegasken en de buitenlanders die hier opgroeien. Maar we gaan natuurlijk geen topsporters naturaliseren om aan deze Spelen mee te mogen doen. Dat zou de omgekeerde wereld zijn. Er wonen hier natuurlijk veel buitenlandse sporthelden, maar die kunnen zich voor ons land op een andere manier verdienstelijk maken."

En dan stel ik nog een typische Hollandse vraag: verdienen de medaillewinnaars ook een premie? "Nee, ze krijgen een medaille en een handdruk van de prins. Het zijn allemaal amateurs. En dat geldt voor alle deelnemers van de andere landen. Bij Cyprus tennist Baghdatis niet mee, hoor." De wens van baron Pierre de Coubertin leeft voort in het land van glitter en glamour.

Ondertussen schudt de prins met zijn hoofd want zijn beachvolleyballers hebben de belastingparadijsderby van Luxemburg in twee sets verloren, maar een paar uur later straalt hij weer wanneer de beachvolleybalvrouwen wel winnen van het groothertogdom en zeker zijn van een medaille. De premie bestaat dit keer zelfs uit een omhelzing van de vorst. Jammer voor de paparazzi, zijn liefje Charlene Wittstock (een blonde zwemkampioen uit Zuid Afrika) is er niet bij, maar ze hoeft ook niet jaloers te zijn. Zij zal zaterdag schitteren bij de slotceremonie. En dan opeens zullen deze Minispelen waarschijnlijk even wereldnieuws zijn.

Olympische Spelen Algemeen

permalink | plaats reactie |

Reacties