Het Nederlands elftal op de Spelen (9)

Door Jeroen Heijmans

Bij de Spelen van Helsinki (1952) kwam het Nederlands elftal voor de voorlopig laatste keer in actie op het olympisch toneel. Al in de eerste ronde was Brazilië, met onder andere Vavá in de gelederen, met 5-1 te sterk voor Oranje.

Nederland was met een redelijk onervaren team naar Finland afgereisd, hoewel ook doelman Piet Kraak (Stormvogels) en middenvelder Rinus Terlouw (Sparta) van de partij waren. De wedstrijd, gespeeld in Turku, begon goed voor Nederland. Jan van Roessel schoot Oranje vanaf 20 meter op een 0-1 voorsprong. Brazilië schakelde daarna een tandje bij, en nog voor rust stond het 3-1 voor de Zuid-Amerikanen. In de laatste tien minuten van de partij scoorden Moreira en Vavá nog twee goals. In deze partij kreeg Nederland voor het eerst te maken met een tegenstanders die na overtredingen theatraal naar de grond gingen, tot grote ergernis van spelers en supporters. Het woord Schwalbe was nog niet uitgevonden.

Ook de Nederlandse Antillen waren in Finland vertegenwoordigd met een voetbalploeg. In Lahti speelde dat team tegen Turkije. In een harde wedstrijd verloren de Antillen met 2-1. Bij een stand van 1-0 voor Turkije had Ergilio Hato via een strafschop gelijk kunnen maken, maar deze door een kuil in het veld kon de Antilliaanse doelverdediger (bekend als "Pantera Negra") slechts een slap schot afleveren.

Nog 426 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties