Wielema mist goud op een vingerdikte

Voor de Spelen van 1952 rekende men in Nederland vast op goud. Daarvoor zou Geertje Wielema gaan zorgen. Van de net 18-jarige Hilversumse zwemster werd verwacht dat ze de 100 m rugslag zou winnen, maar dat pakte - nipt - anders uit.

De voorrondes van dat onderdeel waren oranje gekleurd. In de eerste serie zwom Wielema een nieuw olympisch record. Haar tijd van 1.13,8 werd door geen van de andere zwemsters benaderd. De tweede heat was een prooi voor Ria van der Horst, terwijl in de derde serie Joke de Korte als twee eindigde. Alle drie de Nederlandse vertegenwoordigsters plaatsten zich dus voor de eindstrijd.

In de finale was Wielema als snelste van het blok. Wielema en De Korte keerden als eersten. Op de baan terug kwam de Zuid-Afrikaanse Joan Harrison opzetten. Wielema zwom met één arm in de touwen, terwijl De Korte teveel gegeven had en terugviel. In de laatste meters trokken Wielema en Harrison beiden flink door, en tikten nagenoeg gelijk aan. Parool-journalist Klaas Peereboom schreef: "We méénden dat Joan Harrison met vinger-dikte deze Olympische titel had geroofd.''

Maar in 1952 was er nog geen elektronische tijdwaarneming die binnen enkele seconden de stand op het bord toont. Beide zwemsters moesten wachten tot de jury de winnaar bekend maakte, wat enkele minuten duurde. Uiteindelijk rapporteerden de tijdwaarnemers een verschil van 2 tienden, een veel groter verschil dan wat de meeste aanwezigen hadden waargenomen. Joke de Korte eindigde uiteindelijk als vierde, terwijl Ria van der Horst werd gediskwalificeerd.

Wielema, Harrison en Stewart (Nieuw-Zeeland) nemen
blootsvoets de medailles in ontvangst.

Nog 418 dagen tot Beijing 2008.

Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking · Zwemmen

permalink | plaats reactie |

Reacties