's Werelds bekendste Namibiër

Zuid-Afrika werd tussen 1964 en 1991 geweerd van de Olympische Spelen. Datzelfde lot was ook Namibische atleten beschoren; hun land werd namelijk in die periode bezet door Zuid-Afrika, en de schorsing van de overheerser trof daarom ook Namibië. In 1990 werd het land in Zuid-West-Afrika na jaren van conflict en onderhandelingen eindelijk onafhankelijk.

Onmiddelijk werd een NOC opgericht, zodat Namibië in Barcelona (1992) voor het eerst acte de presènce kon geven op de Spelen. Zes sporters werden afgevaardigd naar Spanje, waarvan de sprinter Frankie Fredericks de bekendste was: bij het WK Atletiek een jaar eerder had hij zilver gewonnen op de 200 m. Die kleur medaille zou hij op de Olympische Spelen ook vaak tegen komen, want in 1992 en 1996 won hij in totaal 4 zilveren plakken. 

In Barcelona werd hij tweede op de 100 m achter de Brit Linford Christie, en op de dubbele sprint verloor hij van Mike Marsh (VS). Vier jaar later was hij opnieuw een van de favorieten voor beide afstanden, maar dolf tweemaal het onderspit. De Canadees Donovan Bailey stelde het wereldrecord scherper op de 100 m, en de ongenaakbare Michael Johnson verpulverde het hele veld in de finale van de 200 m met zijn 19,32. In Athene 2004 beëindigde 's werelds bekendste Namibiaan zijn carrière met een vierde plaats op de 200 m.  Meteen na zijn laatste Spelen werd hij door zijn medesporters in het IOC gekozen. 

Nog 415 dagen tot Beijing 2008.

Atletiek · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties