Zoeken

Niet zo moeilijk, hij speelde voor Hibernians FC, de groen-witten uit de Schotse hoofdstad Edinburgh. En als er een club is waar het publiek naast zingen ook oprecht liefde voelt voor hun (oud-)spelers, dan is het bij The Hibs. Zeg dat niet tegen een Hearts-fan, trouwens.

Nu speelde Sauzée 39 interlands en zat hij in de Franse selectie tijdens het (totaal mislukte) Europees Kampioenschap van 1992, toen Denemarken won, won hij in 1993 met Olympique Marseille de Europacup I (door sommigen toen al Champions League genoemd), toch is Edinburgh de plaats waar mensen in tranen uitbarsten bij het horen van de naam Sauzée.

Tranen van geluk wel te verstaan.

Toen Hibernians FC in 1999 degradeerde naar de Schotse eerste divisie werd de huidige Schotse bondscoach Alex McLeish aangesteld om de club terug naar de Premiership te brengen, naar de top van de Premiership nog wel. Wat The Hibs nodig hadden was een man die achterin niet alleen de bal een dreun kon geven, maar er ook voor kon zorgen dat de bal daadwerkelijk aan zou komen voorin. Dat was Franck Sauzée.

De fans van The Hibs, Hibees, noemen Sauzée "Le God" of "Dieu". Onder een portret van Sauzée uit die tijd, afgeleid van het bekende Che Guevara-portret dat zo af toe nog opduikt op rode T-shirts, staat: 'Feck Che Guevara, Hail King Sauzee!' Tegen een groene achtergrond natuurlijk.

Toch was het de eerste tijd dat hij op Easter Road speelde even wennen. Mijn broer was bij een van Sauzée's eerste wedstrijden voor The Hibs en hij zag de Franse verdediger een hoge bal niet met de kop wegrammen maar de bal op de borst aannemen en over de grond verder spelen. Van de tribune klonk het: 'Sissy!', 'Bender!' en 'Hee, this ain't no circus!'.

Toch moesten de Schotten, misschien ook zelfs de fans van Hearts of Midlothian, snel erkennen dat Sauzée een bijzondere speler was, een uitstekende nummer 4, die The Hibs terug naar de Schotse Premiership loodste in 1999 en die tot het einde van zijn carrière in 2002 voor Hibernians speelde. Zijn meest memorabele prestatie was een 0-3 overwinning op rivaal Hearts of Midlothian, kortweg Hearts, op 19 december 1999. Wikipedia vermeldt dat Sauzée in die wedstrijd scoorde en het gehele veld in de lengte over rende om zijn doelpunt te vieren.

Een andere derby tegen Hearts werd met 6-2 gewonnen. Sauzée verloor in die wedstrijd zijn beide voortanden.

Dan tel je mee in Schotland.

Een andere belangrijke pion in dit Hibs-team was Russell Latapy, die bij het laatste WK nog in de selectie van Beenhakkers Trinidad & Tobego zat, en vorig jaar voor Falkirk speelde.

Hier beelden van de beruchte 6-2:

De glorie van de Fransman van The Hibs was van korte duur. In 2001 speelde Hibernians een memorabele Europacup match tegen AEK Athene. De wedstrijd eindigde in 3-3 en Hibs verloor op basis van uitdoelpunten. In die ontmoeting raakte Sauzée geblesseerd. Hij speelde niet meer. Alex McLeish vertrok naar Glasgow Rangers en werd een paar keer kampioen van Schotland. Sauzée werd manager van Hibernians maar al na zes wedstrijden en povere resultaten hield hij het voor gezien.

Voetbal

permalink | plaats reactie |