Fandi Ahmad en FC Groningen: de Johan Cruijff van Singapore

Een nieuwe aflevering over spetterend voetbal van buiten de Randstad - dit keer uit Groningen. In het najaar van 1983 werd de plaatselijke FC naar boven gestuwd door haar voorzitter Renze de Vries. Zijn FC Groningen telde namen als Erwin Koeman, Adri van Tiggelen, keeper Harry Schellekens, de huidige trainer Ron Jans, en … Fandi Ahmad.

Ahmad droeg ook nog heel even het shirt van Ajax. Hier zit hij op de bank tussen John van 't Schip en Marco van Basten. Foto van De Goeie Ouwe Tijd, die hierbij een oud interview met Ahmad plaatste.

In de eerste ronde van het UEFA-cup toernooi 1983-84 schakelden de Groningers het vermaarde Atletico Madrid uit: 3-0 winst in Groningen, na 2-1 verlies in Spanje. Het was FC Groningen’s Europacup-debuut, en hun noord-Nederlandse onverzettelijkheid liet in Europa een sterke indruk achter.

De Groningers schrokken dan ook niet van hun volgende Europese tegenstander Inter Milan. Het zelfvertrouwen groeide zelfs nog, toen Renze de Vries met een nieuwe aankoop stuntte: de onbekende Singaporees Fandi Ahmad, een tenger Aziatisch mannetje met de voetbalvaardigheid van Johan Cruijff. ‘Een exotische goudvink’, volgens Voetbal International. In zijn competitiedebuut tegen Go Ahead Eagles speelde Ahmad de sterren van de hemel, en liet bij de spionerende Inter-coach Luigi Radice alle alarmbellen rinkelen.

Een goede gok

Op 19 oktober 1983 maakte Ahmad zijn Europese debuut in de heenwedstrijd FC Groningen – Inter Milan. We zien op een foto hoe hij een scheermes-tackle van een Italiaanse verdediger ontwijkt. De Singaporees speelde goed, maar was halverwege de tweede helft op. Trainer Han Berger twijfelde: zijn FC Groningen stond met 1-0 voor, en Ahmad was niet meer vooruit te branden. Moest hij hem wisselen, of toch maar gokken op nog één onnavolgbare actie? Berger koos voor het laatste en werd beloond: in de 89ste minuut maakte Fandi indrukwekkend 2-0. Groningen was opgetogen, want deze uitslag bood een goed uitzicht op de volgende ronde.

De Italianen begrepen, dat dit FC Groningen met voetbal alleen niet was af te stoppen. En aangezien Inter vanwege een UEFA-straf niet in Milaan mocht spelen, koos de club voor Bari - een stad in zuid Italië met een bloedfanatiek voetbalpubliek.

Dit laatste kwam er veertien dagen later helemaal uit. Nog voordat er was afgetrapt, werd naar verluidt geprobeerd om trainer Han Berger om te kopen. Tijdens de wedstrijd trok Inter de trukendoos helemaal open, speelde op de rand van het toelaatbare. Waarbij de 40.000 tifosi het toelaatbare in hun kolkende heksenketel merkbaar wisten op te rekken. FC Groningen bleef desondanks overeind, en haalde de rust met een meer dan verdienstelijke 0-0.

Ook in de tweede helft toonde de Nederlandse ploeg zijn onverzettelijkheid door de achterstand in de 63ste minuut tot 3-1 te verkleinen (doelpunt van Rob McDonald). Daarmee kwam de volgende ronde weer in beeld, maar uiteindelijk ging FC Groningen toch met 5-1 ten onder.

Erwin Koeman maakte zelfs een sprint over vijftig meter om zijn provocerende tegenstander Hansi Müller af te tuigen. De Groningers waren witheet, en bedaarden pas toen vliegveld Eelde weer in zicht kwam. Toen kwam ook het begrip dat Inter ondanks alles beter had gevoetbald. En dat FC Groningen Europees te onervaren was geweest.

Tegen Westlandia. Foto eveneens van De Goeie Ouwe Tijd

Statistieken

En Fandi Ahmad? Trainer Han Berger had zijn tengere Aziaat wijselijk niet opgesteld. En dat Ahmad als invaller toch in Bari heeft meegedaan, blijkt alleen uit de statistieken. Hoewel de Singaporees later in zuid-oost Azië een ware voetbalgrootheid werd, heeft men in Europa weinig meer van hem vernomen.

Even zo roemloos was later de aftocht van voorzitter Renze de Vries, de man achter het grote FC Groningen. Hij moest in 1989 vanwege een zwart geldschandaal aftreden.

ANP Fotoarchief

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties