Een bijzonder boeket voor Marion Bartoli

Het leuke aan Marion Bartoli, de verrassende finaliste van Wimbledon, is dat ze eigenlijk heel normaal is.

Bartoli is een vrouw van 22, die van snoepen houdt, wel op haar lijn let maar desondanks te zwaar is. Ze kijkt wanneer ze vrij is lui op de bank naar speelfilms of speelt sudoku als een vorm van hersengymnastiek. Ze haalt een dieet uit een vrouwenblad, dat ze een dag later weer verscheurt. Dat ze de finale van het meest tot de verbeelding sprekende tennistoernooi van de wereld heeft gehaald is vooral leuk, omdat ze op elk buurmeisje lijkt, waarvan je niet verwacht dat ze een sportheldin kan worden. Natuurlijk kenden insiders haar al veel langer, maar het grote publiek maakte deze week kennis met de mollige speelster.

Dat ze toegaf dat ze in de nu al memorabele halve finale tegen Justine Henin werd gestimuleerd door de aanwezigheid van een filmster, maakt haar bijzonder normaal. Welke topsporter laat zich afleiden door iemand uit het publiek? Ze leek op een kansloze nederlaag af te gaan, toen ze in een ooghoek haar filmheld Pierce Brosnan in de koninklijke loge ontdekte. ‘Het kan niet waar zijn! Net nu hij komt kijken, speel ik een drollenwedstrijd. Wat voor indruk zal hij van me krijgen?’ zei ze in zichzelf en nam zich voor om vanaf dat moment nog een keer haar best te doen.

Ze won twee games en zag toen dat hij voor haar klapte. ‘Toen ik ging zitten, kreeg ik het warm. De gedachte dat hij naar me zat te kijken en dat hij voor mij was in de wedstrijd, motiveerde me om alles te geven,’ gaf ze later toe. Ze won wedstrijd en terwijl ze door de Britse televisie werd gehuldigd, hoopte ze een glimp van haar held op te vangen. Opeens ging hij uit de loge de catacomben in en meteen maakte zij zich los van de verplichtingen die een winnaar moet ondergaan.

Iemand stelde de filmster aan haar voor. Ze moest blozen, toen de oude James Bond haar een kus gaf. ‘Ik heb al zijn films op DVD en kijk er vaak naar wanneer ik op reis ben. Ik kan zijn films wel dromen. Hij is de mooiste man die ik ken,’ zei ze op de persconferentie na de halve finale. Zou Justine Henin eigenlijk wel weten wie Pierce Brosnan is? De Waalse kampioene lijkt me zo’n vrouw die alleen met haar sport bezig is en het leven niet meer kan relativeren, maar ik kan me vergissen.

Voor de finale kreeg Marion Bartoli een boeket in de kleedkamer, met een handgeschreven kaartje eraan: ‘Veel succes, ik zal voor je duimen, Pierce Brosnan.’ De Française zei na de verloren eindstrijd: ‘Dat was voor mij een hoogtepunt. Het gaf me het gevoel dat iemand die de finale van Wimbledon speelt belangrijk wordt gevonden, ook door iemand die in de hele wereld bekend is. Het gebeurt niet elke dag dat je een boeket en een boodschap van je geliefde filmster krijgt. Dat kaartje zal ik altijd als trofee bewaren.’ Haar dag kon eigenlijk niet meer stuk, al had ze natuurlijk graag ook de finale gewonnen.

Het bijzondere aan de inspiratie die Bartoli in de wedstrijd tegen Henin aan de aanwezigheid van Brosnan ontleende, is dat de spelers vaak geblokkeerd raken wanneer ze een beroemd iemand herkennen op de tribune. Een berucht voorbeeld is een halve finale van Andre Agassi op Roland Garros (2001), toen de Amerikaan tegen de Fransman Grosjean op winst stond maar door de entree van Bill Clinton op de tribunes, zo van slag (letterlijk) raakte dat hij werd uitgeschakeld.

Natuurlijk gaf Agassi de oud-president niet de schuld van zijn verlies, maar er was zeker een causaal verband. Een meer klassiek voorbeeld is de aanwezigheid van de Atheense leider Themistokles die tijdens de Olympische Spelen van 476 v. Chr. het stadion van Olympia binnenkwam tijdens een bokswedstrijd van een stadgenoot. Alle Grieken herkenden de man, die vier jaar eerder voor de beroemde overwinning bij de slag van Salamis had gezorgd, en gingen staan. Alle aandacht voor de wedstrijd was verdwenen en dus staakte de scheidsrechter het gevecht.

Toen de rust rond het zanderige sportveld een beetje was teruggekeerd werd de wedstrijd voortgezet. De Atheense bokser was ook van slag (weer letterlijk) en werd binnen een paar klappen knock-out geslagen door Euthymos van Lokroi, die zich als enige niets van de aanwezigheid van Themistokles had aangetrokken.

Zo’n drama overkwam Bartoli dus niet. Ze pepte zich op, won een finaleplaats en vooral een boeket.

Tennis

permalink | plaats reactie |

Reacties