De ontdekking van de scheidsrechtersfluit

Een belangrijke uitvinding voor zowel het voetbal als de politie vond plaats in 1883. Met de komst van de erwtenfluit was het mogelijk om tot anderhalve kilometer ver te laten horen dat er een overtreding was geconstateerd. Scheidsrechters gebruikten daarvoor nog vlaggen om een wedstrijd te leiden en de politie handhaafde met ratels zijn gezag. Maar na 1883 was niets meer hetzelfde.

Zowel het gezag van scheidsrechters als politieagenten had tot diep in de negentiende eeuw te lijden onder een tekort aan autoritair geluid. Met name de politie van Londen was actief op zoek naar een instrument dat luid en duidelijk was te horen, waar mensen van schrokken en waardoor criminelen zouden verstijven van schrik.

Net in die tijd liet de Engelsman Jospeh Hudson een viool uit zijn handen vallen. Daardoor was hij in staat dat gewilde instrument uit te vinden.

Hudson was een schoenmaker uit Birmingham met een merkwaardige liefde voor fluitjes. In 1883 hoorde hij toevallig hoe het geluid van een vallende viool een vreemd, snerpend geluid produceerde met een groot bereik. Na lang experimenteren wist hij dit geluid te vangen in de erwtenfluit. De politie in Londen plaatste meteen daarop een grote order bij Hudson, die vanaf dat moment dus geen schoenmaker meer was.

Aangemoedigd door dit succes werkte Hudson samen met zijn zoon verder aan het concept, dat wellicht ook op het voetbalveld gebruikt zou kunnen worden. In 1884 was de Acme Thunderer af, een fluitje dat ook in de sport aandacht trok. En nu plaatste de voetbalwereld een grote order bij Hudson, die inmiddels een nieuw imperium had opgebouwd. Tot op vandaag toe is de Acme Thunderer de beste fluit in zijn soort.

Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties