Nederlands goud (26)

Veel van de medaillewinnaars die tot dusver de revue zijn gepasseerd in "Nederlands Goud" zijn al lang in de vergetelheid geraakt, en zeker niet algemeen bekend in Nederland. Dat geldt niet voor de winnares van de 26e olympische gouden plak voor ons land: Fanny Blankers-Koen.

Voor de Spelen van 1948 was een belangrijke vraag in welke onderdelen Blankers-Koen zou uitkomen. Een jaar voor Londen was ze nog Nederlands kampioene geworden in zes disciplines (100 m, 200 m, 80 m horden, hoogspringen, verspringen én kogelstoten), en ze was wereldrecordhoudster op vier van die onderdelen. Tenslotte was er nog de 4 × 100 m-estafetteploeg, waarmee ze in 1946 bij de Europese Kampioenschappen in Oslo de titel had behaald.

Op datzelfde toernooi was echter ze ook onderuit gegaan in de halve finale van de 100 m, waarna ze in de hoogspringfinale (later die dag) matig presteerde. Om herhaling van die pech te beperkte ze zich in Londen tot "slechts" vier wedstrijden, de 100 m, de 200 m, de 80 m horden en de estafette.

Haar eerste wedstrijd op het gravel van Wembley was de voorronde van de 100 m. Ze sprintte weliswaar wat stroefjes maar wel als snelste in de series en de halve finale. Op maandagmiddag 2 augustus was de finale. Een frisse Engelse regenbui maakte de toch al niet zo snelle baan er niet beter op. Van de zes finalisten was Fanny Blankers-Koen overduidelijk het snelste weg, en ze zou die voorsprong niet meer afgeven. Met 0,3 seconde voorsprong won Fanny Blankers-Koen het eerste Nederlandse atletiekgoud ooit op de Olympische Spelen.

De finale van de sprint. Van links naar rechts: Manley (Groot-Brittannië, 2e), Jones (Canada, 5e), Strickland, (Australië, 3e), Blankers-Koen, Thompson (Jamaica, 6e) en Meyers (Canada, 4e).

In een kort interview na de race met radioverslaggever Peter Knegjens (die naar verluidt sneller sprak dan Fanny liep) vertelde ze blij te zijn en spoorde ze haar vader aan rond de tafel te dansen. De "Vliegende Huisvrouw" had haar eerste goud gewonnen.

Nog 386 dagen tot Beijing 2008.

Voor meer informatie over Fanny Blankers-Koen en haar vier gouden medailles, zie het in 2003 uitgekomen boek "Een koningin met mannenbenen" van Kees Kooman.

Atletiek · Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties