François Faber, de Tourwinnaar die omkwam tijdens de Eerste Wereldoorlog

Meer dan een eeuw geleden debuteerde de in 1887 geboren François Faber op zijn negentiende in de Ronde van Frankrijk. Hij was volgens de overlevering een oermens en een kolossale renner. Hij was pas tweeëntwintig jaar oud toen hij in 1909 de Tour won. Dat jaar vestigde hij direct een record, door 5 etappes op rij te winnen. Tevens was hij de eerste buitenlandse winnaar van de Tour. Helaas overleefde Faber de Eerste Wereldoorlog niet.

Over Faber, de ‘Reus van Colombes’, doen vele verhalen de ronde. Wat betreft zijn lengte zijn de meningen verdeeld. Meestal lezen we dat de reus 1.78 meter lang was, soms is het 1.82 meter en een enkele keer zelfs 1.88. Als het eerste waar is was Faber dus niet zo heel groot, al waren de mensen een eeuw geleden gemiddeld natuurlijk kleiner dan nu.

Wanneer het gewicht van Faber ter sprake komt, wordt meestal beweerd dat dit 91 kilogram was aan het begin van de Tour. Foto’s van Faber in actie doen vermoeden dan zijn vormgewicht eerder rond de 80 kilo lag, zoals een enkeling schreef die de legende de nek om wilde draaien. Maar nog altijd is dit twintig kilogram meer dan het vormgewicht van Michael Rasmussen.

In 1908 was Faber al tweede was geworden achter Lucien Petit-Breton, maar in 1909 was hij oppermachtig in een Tour die werd geteisterd door kou en regen. De eerste etappe moest hij nog laten aan Cyriel van Hauwaert, de eerste ‘Vlaamse Leeuw’ die het Belgische wielrennen op de kaart zette. Maar daarna won Faber vijf ritten op rij, nog altijd een record.

In Lyon brak kort voor de finish van de vierde etappe zijn ketting, zodat hij lopend over de streep moest. De vorige twee ritten had hij gewonnen met ruim een half uur voorsprong op de eerste achtervolgers. Nu was het verschil met de nummer twee in de rituitslag mede door dit voorval ‘slechts’ tien minuten. Het zegt veel over de overmacht van Faber in die dagen.

Mogelijk heeft François Faber, waarschijnlijk een verstandige prof, wat aan zijn gewicht gedaan toen in 1910 de Pyreneeën in het parkoers werden opgenomen. Met zijn lichaamsbouw was hij niet in het voordeel in het klimwerk. Toch werd hij tweede in het eindklassement na een boeiend duel met winnaar Octave Lapize. Daarna was hij in de Tour over zijn hoogtepunt heen.

Faber was een groot kampioen. Bovendien moet hij ook een vriendelijk mens zijn geweest. Naast de Tour won hij ook de Ronde van Lombardije, Parijs - Brussel, Parijs - Tours, Bordeaux - Parijs en Parijs - Roubaix. Net als zijn rivalen Lucien Petit-Breton en Octave Lapize overleefde hij helaas de Eerste Wereldoorlog niet.

De legende wil dat Faber opsprong uit zijn loopgraaf toen hij per telegram te horen kreeg dat hij vader was geworden van een gezonde dochter. Onmiddellijk werd hij door een Duitse kogel getroffen.

Geloofwaardiger is de versie dat hij gedood werd op het slagveld van Arras, toen hij de loopgraaf verliet om een gewonde kameraad in veiligheid te brengen. François Faber stierf op 9 mei 1915 en werd slechts achtentwintig jaar oud.

Wielrennen

permalink | plaats reactie |

Reacties