Nederlands goud (30)

Nederlands laatste medaille op de Spelen van Londen (1948) werd behaald in de 4 x 100 m estafette. Xenia Stad-de Jong, Nettie Witziers-Timmer, Gerda van der Kade-Koudijs en natuurlijk Fanny Blankers-Koen waren allen moeder. Vier Flying Dutchmoms dus, niet eentje.

De uiteindelijke overwinning was krap, maar niet geheel onverwacht. Twee jaar eerder had een nagoeg gelijke ploeg (met Martha Adema in plaats van Xenia Stad) in Oslo de Europese titel opgeëist. Weer twee jaar daarvoor, dus nog tijdens de oorlog, had hetzelfde drietal met Lies Sluyters het wereldrecord op de 4 x 200 m verbeterd. Dat was weliswaar een incourant nummer, maar de vier vrouwen pakten het record af van een Duits kwartet, en droegen daarbij tenues met de Nederlandse leeuw: een sportieve verzetsdaad.

Enkele weken voor de Spelen had de Nederlandse ploeg ook nog eens het wereldrecord op de 4 x 110 yard gebroken, wat overeenkomt met 4 maal iets meer dan 100 meter. Bij die gelegenheid was de startloopster Gré de Jongh, die in de ploeg van Londen ontbrak. Ze was wel afgevaardigd op de individuele sprintnummers, maar vanwege haar matige wissel was ze vervangen door Xenia Stad-de Jong.

De weg naar het goud begon benauwd: slotloopster Fanny Blankers-Koen was kort voor de start van de series nog inkopen gaan doen. Met haar nieuwe regenjas rende ze van het metrostadion naar Wembley, waar ze nog juist op tijd was om met haar nerveuze teamgenotes aan de opwarming te beginnen. Ondanks deze hobbel raffelden de vier Nederlandse als snelste de voorronde af.

De laatste wissel. Midden achterin neemt Fanny Blankers-Koen het stokje over van Gerda van der Kade-Koudijs. Vooraan Australië, dat dan nog aan de leiding ligt.

Anderhalf uur later vertrok Xenia Stad opnieuw met het stokje, ditmaal voor de finale. Bij de wissel met Nettie Witziers lag Nederland gelijk met Canada, Australië en Denemarken, bij de derde loopster (Gerda van der Kade) kwam ook Groot-Brittannië op gelijke hoogte, terwijl Australië een duidelijke voorsprong nam. Maar slotloopster Joyce King was niet opgewassen tegen Blankers, die de 5 meter achterstand bij het lint had omgezet in een meter voorsprong.

Met haar aandeel in de overwinning evenaarde Blankers-Koen het toenmalige record van Jesse Owens, die in 1936 eveneens vier gouden medailles won op één Olympische Spelen.

Nog 382 dagen tot Beijing 2008.

Atletiek · Nederlands goud · Olympische Zomerspelen · Op weg naar Peking

permalink | plaats reactie |

Reacties