Het parcours bij Hachioji.

Coach Joop Middelink had vanwege het weer als tactiek gekozen om traag van start te gaan, om dan in de laatste kilometers het verschil te maken. Nadeel was dat Nederland als tweede van de 33 landen van start moet, zodat andere landen zich op de Nederlandse tijd zouden kunnen richten.

Na één ronde lagen de Nederlanders vierde, een halve minuut achter het voor hen gestartte Frankrijk, de favoriete Italianen en Zweden. De Fransen moesten hun hoge aanvangstempo al snel bekopen, waardoor Nederland oprukte naar plek drie op twee-derde van de koers. In de laatste omloop werden de Fransen ingelopen, waarna de finish werd gehaald met een gemiddelde van 45,001 km/u. Al snel bleek dat ook de Italianen in de slotronde hadden ingeleverd, waarna alleen de Zweden nog overbleven. De Scandinaviërs, met drie broers Pettersson in de gelederen, waren 40 seconden te langzaam, zodat het goud verrassend naar het Nederlandse viertal ging.

Van de vier renners werd alleen Pieterse geen prof. Sprinter Karstens had de succesvolste carrière: hij won 20 etappes in de drie grote rondes, reed in het geel in de Tour, en won Parijs-Tours. De in 1993 overleden Eef Dolman won in 1971 de Ronde van Vlaanderen. In 1967 werd hij na winst in het Nederlands kampioenschap op het d-woord betrapt. Bart Zoet was minder succesvol, zoals de titel van zijn biografie doet vermoeden.

Nog 380 dagen tot Beijing 2008.