Zoeken

Er kan van alles gebeuren om als laatste aan te komen. In 1960 bijvoorbeeld viel de Fransman Andre Foucher op zijn gezicht en beschadigde dat nogal. ANP Fotoarchief.

Schönbacher werd in 1977 profrenner. Hij was toen echter al een aantal levenservaringen rijker. Welke renner kan zeggen dat hij naast wielrenner ook bokser en stuntman is geweest?

Schönbacher was een echte avonturier. Maar fietsen kon hij wel degelijk. Als amateur was hij al succesvol als wielrenner. Alhoewel Schönbacher al begreep dat hij in de profwereld te kort kwam voor de prijzen, was hij er de man niet naar om anoniem mee te doen. Vandaar dat de ‘rode lantaarn’ zijn speciale aandacht kreeg.

In 1979 stond Schönbacher in de spotlights tijdens de laatste etappe. Bernard Hinault en Joop Zoetemelk gingen tegen alle conventies in als vroeg in de aanval. Zoetemelk begon de aanval en Hinault voelde zich als gele truidrager aangevallen door de Nederlandse nummer twee.

Hinault reageerde geprikkeld op de aanval van Joop. Hij counterde niet alleen de aanval maar nam hem zelfs over. Sneller dan alle tijdsschema’s voorzagen, reden de twee kemphanen de Champs d’Elysees op. Achter hen werd het hele peloton in de vernieling gereden. Gerhard Schönbacher was één van de slachtoffers. Hij vloog er al vroeg af in de etappe en reed in een regelmatig tempo naar de streep.

Een kruisje

De laatste huldigingen van de Tour van ’79 waren al bijna voorbij toen er nog een renner richting finish reed. Iedereen keek verbaasd naar de finishlijn. Waar kwam die renner nou vandaan? Schönbacher was zich bewust van de aandacht, maar daarnaast was hij ook oprecht blij dat hij zijn eerste Tour wist te beëindigen. Schönbacher reed dan ook niet normaal over de streep. De voormalige bokser kneep op een tiental meters van de eindstreep in de remmen, om vervolgens de stenen in Parijs te kussen en een kruisje te slaan.

Een jaar later werd Schönbacher in de Tour die Joop Zoetemelk won, opnieuw laatste. Nooit was laatste worden zo moeilijk geweest. De Tourdirectie had namelijk bedacht in een aantal etappes de nummer laatst steeds te verwijderen. Wellicht was men tot deze maatregel gekomen om taferelen op de eindstreep zoals die van een jaar eerder te voorkomen. Toch bleek Schönbacher ook een uitstekende rekenaar te zijn. Bewust of onbewust werd de Oostenrijker weer laatste in de Tour.

Schönbacher reed nog eenmaal de Tour maar verlegde na 1985 zijn aandacht noodgedwongen naar andere uitdagingen. In Australië werd hij namelijk aangereden door een auto. Met een schedelbreuk en borstbeenbreuk raakte hij zwaar gehavend. Wielrennen op topniveau was er daarom niet meer bij, maar het zat niet in het karakter van de Oostenrijker om op te geven.

Hij kwam zelfs nog het Guinness Book of Records. Staande op een auto, op ski’s en in skihouding haalde Schönbacher een snelheid van 220 kilometer en daarmee zijn naam in het recordboek. En hij werd autocoureur. Hij reed overal de meest bijzondere en exotische races.

Schönbacher organiseert momenteel de Crocodile Trophy in Australië: een twee weken durende mountainbikerace door Australië. De mountainbikers worden door regenwouden gestuurd en komen hellingen tegen met stijgingspercentages tot 25%. De sportieve uitdagingen die Schönbacher in zijn eigen sportleven zocht, zijn in de Crocodile Trophy zeker terug te vinden.