Geloven in onzin

Over ruim een jaar beginnen in Beijing de Olympische Spelen: het feest van vrede, vrijheid en verbroedering. Boewah! Het scheppingsverhaal van de EO is overtuigender.

Weg met de oneven jaren, zoals nu met het jaartal 2007. Het zijn juist de even jaren, waarin de grote sportevenementen plaatsvinden: de Olympische Zomer- of Winterspelen en het EK en WK Voetbal. Heerlijk! Dus ook ik tel af naar Beijing: vanaf vandaag nog 372 dagen. Leve 2008!

Die Olympische Spelen zijn tenslotte het hoogtepunt van menselijkheid. IOC-voorzitter Jacques Rogge benadrukte dat enkele maanden geleden nog tijdens een spreekbeurt op de Internationale Olympische Academie in Olympia: “Sport is een universele taal. Het maakt niet uit waar iemand vandaan komt. Iedereen die de kans krijgt kan het zeggen: Sport! Sport bevordert het begrip tussen individuen, zorgt voor een dialoog tussen verschillende groepen en verbreedt het begrip tussen landen.”

Het is maar goed dat er nog mensen zijn, die hier ons keer op keer op wijzen. Beijing heeft al dit moois samengevat in een overkoepelend motto: One World, One Dream.

Mooie woorden

Jammer dat het IOC zelf niet openstaat voor een dialoog. De kritiek op de Spelen van volgend jaar groeit met de dag – wereldwijd. Dat gaat onder meer over de dubieuze houding van de Chinezen inzake de volkerenmoord in Dafur. China verkoopt veel wapens aan Sudan, maar weigert iets te doen tegen de misstanden in dat land. Het gevolg is dat Steven Spielberg, die was aangesteld als artistiek directeur van de Spelen, deze week heeft gedreigd zich terug te trekken als China blijft weigeren actie te ondernemen. En op 8 augustus - exact een jaar voordat de Spelen beginnen – begint in Darfur een internationale protestactie tegen de belangen van China in Sudan.

Het Nederlandse IOC-lid Hein Verbruggen – tevens voorzitter van de coördinatiecommissie van de Spelen van 2008 – zei hierover: “Als IOC willen wij niet worden meegezogen in een politiek debat. Dat is niet onze taak. Wij zijn hier om de Olympische Spelen te organiseren.” Verder wilde hij hierover geen discussie aangaan, of worden aangesproken op de verantwoordelijkheden van het IOC.

Lees het nu nog eens: ‘Sport zorgt voor een dialoog tussen verschillende groepen.’

Olympisch vuur

Op 25 maart 2008 begint het olympische feest in Olympia met de start van de fakkeltocht. Ook dit gebeuren staat stijf van de idealen, zoals het IOC op zijn eigen site meldt: ‘Het olympisch vuur is een uitdrukking van de positieve waarden die de mensheid altijd aan vuur heeft gegeven. (…) Zij, die met dit vuur lopen, roepen de wereld op om de wapens neer te leggen en zich te richten op de Spelen.’

Op hetzelfde moment bezetten de Chinezen Tibet – al ruim een halve eeuw trouwens. Om het helemaal mooi te maken zal het olympisch vuur als propagandastunt de Mount Everest passeren. Maar op diezelfde berg werden vorig jaar nog opnames gemaakt van onschuldige Tibetaanse vluchtelingen, die door Chinese soldaten werden vermoord.

Lees het nu nog eens: ‘Zij, die met dit vuur lopen, roepen de wereld op om de wapens neer te leggen en zich te richten op de Spelen.’

Het recht op onzin

Nog 372 dagen zitten tussen dit artikel en de openingsceremonie en ik kan niet wachten. Niet om te worden verheven door de lege idealen van het IOC, maar door de sport zelf. Op voorhand accepteer ik dat er ook veel valsspelers zullen zijn, oplichters, pillenslikkers, apothekers, politieke manipulatoren en al dat andere wat de mensen zo eigen is. De Olympische Spelen zijn geen hemel op aarde, zoals de Tour de France dat ook niet is, en het IOC zal mij dat nooit kunnen doen geloven.

Als er mensen zo naïef willen zijn om oprecht te geloven dat sport een eerlijke competitie is, waar iedereen gelijke kansen heeft en met open vizier strijdt, moeten ze dat vooral doen. Ze zullen opnieuw worden teleurgesteld, net als vorige week in Frankrijk. Sport is mensenwerk en niet een religieus of mythologisch verhaal waar de goden zelf aan ons vertellen welke weg we moeten bewandelen. Maar als iemand dat toch wilt geloven: waarom niet?

Het is net als met het scheppingsverhaal dat de EO in een verknipte documentaire heeft verstopt: iedereen heeft het recht in onzin te geloven.

Op weg naar Peking · Sport en politiek

permalink | plaats reactie |

Reacties